صفحه اصلی

آرشیو مقاله ها

آرشیو اخبار

همکاری با ما

تماس با ما
 
عنوان خبر
 
  
 
سامانه جمع آوری خودکار تجهیزات IT
افرنگ نیوز مجله زندگی
ماشین ایرانی
elham_fitnees_cool
فروشگاه رایکا
فروشگاه رایکا
هر روز صبح جدیدترین اخبار در افرنگ نیوز کلیک کنید ...
A.A.C/ مراكز كاريابي، مركز ثقل سياست هاي بازار كار
تعداد بازدید : 422
 
 

   
  اشاره: بيكاري از چالش‌هايي به شمار مي‌آيد كه بر زندگي اقتصادي و اجتماعي گروه‌هاي وسيعي از جامعه تأثير مي‌گذارد. دلا‌يل بيكاري در ايران به  عرضه و تقاضاي نيروي كار و عوامل مؤثر بر آن بستگي دارد. در بعد عرضه، ساختار سني جوان جمعيت، مهاجرت، رواج پديده چندشغلي به دليل افزايش هزينه‌هاي زندگي و مشاركت زنان در فعاليت‌هاي اقتصادي و اجتماعي موجب افزايش شمار نيروي متقاضي كار در سال‌هاي اخير شده است. در بعد تقاضا پايين بودن رشد سرمايه‌گذاري و توليد، افزايش بهره‌وري نيروي كار در برخي بخش‌ها به دليل رشد فناوري و فقدان شرايط مناسب در عرضه توليد در برخي موارد منجر به محدود ماندن تقاضا براي نيروي كار شده است.

 

در كنار عوامل يادشده، عامل مهمي كه مي‌تواند در اشتغال جامعه نقش اساسي ايفا كند و به پويايي فعل و انفعالا‌ت بازار كار منجر شود حضور مؤثر و كارساز دولت و بخش خصوصي در اين بازار است. بازار كار به طور كلي بازاري است كه عوامل موجود در آن ناهمگن‌اند و افراد داراي گرايش‌هاي متفاوت‌ هستند. اين بازار به راحتي تسويه نمي‌شود و كسب اطلا‌عات در اين بازار به دليل تجربي بودن كالا‌ي آن (شغل) داراي هزينه زيادي است. مجموعه اين عوامل موجب شده، تا بازار كار مانند ساير بازارها نتواند بر مبناي نيروي تشكيل دهنده عرضه و تقاضا به تعادل برسد. به بيان ديگر، ساير بازارها بر مبناي عوامل بازارساز1 به تعادل مي‌رسند اما تعادل و هماهنگي در بازار كار به دليل جست‌وجويي بودن بر مبناي عوامل واسطه‌اي، برقرار مي‌شود. اين عوامل واسطه‌اي در بازار كار در قالب مراكز كاريابي و نقشي كه بر عهده دارند به‌منصه ظهور مي‌رسند.

امروزه مراكز كاريابي نقش بسيار مهمي در بازار كار كشورها ايفا مي‌كنند. وظيفه اصلي مراكز كاريابي ارايه خدمات جايابي است. از يك طرف، اين مراكز اطلا‌عات مربوط به متقاضيان كار را براساس نوع شغل، تجربه و تخصص نيروي كار در اختيار دارند و از طرف ديگر، از فرصت‌هاي شغلي موجود در بخش‌ها و فعاليت‌هاي واسطه‌اي مطلع هستند و در پويايي بازار كار و فعال‌سازي سياست‌هاي بازار كار نقش خطيري ايفا مي‌كنند.

در بسياري از كشورهاي توسعه يافته، مراكز كاريابي بعد از جنگ جهاني دوم، توسعه قابل توجهي پيدا كرد و ساختار اين مراكز براي ارايه خدمات به كارگران و كارفرمايان شكل گرفت و به مرور زمان نقش آنها در بازار كار كشورهاي يادشده تكامل يافت اما در اكثر كشورهاي در حال توسعه يا توسعه‌نيافته اين مراكز يا وجود ندارند يا از نظر كاركرد داراي نقش ضعيفي هستند.

اين اعتقاد وجود دارد كه در ايران مراكز كاريابي نيازمند توجه و عنايت بيشتري هستند كه در صورت توجه ويژه به اين مراكز، فعل و انفعالا‌ت آنها در بازار كار افزايش مي‌يابد و اين مراكز مي‌توانند در سياستگذاري و اشتغال‌زايي در كشور مؤثر باشند.

مطلب زير به بهانه 12 ارديبهشت روز جهاني كار و كارگر تهيه شده است و به نقش و وظايف مراكز كاريابي اختصاص دارد.

 

سابقه شكل‌گيري مراكز كاريابي در جهان

مراكز كاريابي از اوايل سال‌هاي قرن بيستم به تدريج شكل گرفته‌اند. بعد از جنگ جهاني دوم شكل‌گيري و ايجاد مراكز كاريابي با شدت بيشتري تداوم يافت. در دهه 1950 در اكثر كشورهاي عضو 2OECD مراكز كاريابي فعاليت داشتند. وظيفه مراكز كاريابي انجام خدمات مختلف در بازار كار است و اين مراكز به طور عمده توسط دولت‌ها و در سطح ملي اداره مي‌شوند.

سازمان جهاني كار نقش مهمي در ايجاد مراكز كاريابي داشته و همواره كشورها را تشويق به ايجاد مراكز كاريابي كرده است. از نظر تاريخي ابتدا مراكز كاريابي دولتي ايجاد شده‌اند و وظيفه اوليه آنها ارايه خدمات جايابي به صورت رايگان در سطح محلي و سپس ملي بوده است. ارايه چنين خدماتي در كشورهاي اروپايي بعد از جنگ جهاني اول شروع شد و سپس به عنوان بخشي از سياست‌هاي بازار كار در اين كشورها توسعه پيدا كرد. با توجه به فقدان سازماندهي و غيرمتشكل بودن اقتصاد اين كشورها مبارزه عليه بيكاري به خاطر فقر دامنگيري بود كه از بابت بيكاري در اين كشورها وجود داشت. بنابراين هدف اساسي مراكز كاريابي در آغاز مبارزه عليه بيكاري و فقر بود.

بعد از جنگ جهاني دوم تا اواخر دهه 1970 رشد اقتصادي همراه با ايجاد شغل نوعي امنيت اجتماعي را

بعد از جنگ جهاني دوم تا اواخر دهه 1970 رشد اقتصادي همراه با ايجاد شغل نوعي امنيت اجتماعي را ايجاد كرد كه در سايه آن رشد اقتصادي همراه با كاهش فقر بود اما بعد از دهه 1970 رشد اقتصادي نتوانست فرصت‌هاي برابر مورد انتظار را از نظر اجتماعي برآورده سازد. اين موضوع همراه با نرخ‌هاي بيكاري فزاينده و شدت يافتن بيكاري جوانان و وجود نيروي كار  مازاد فاقد مهارت، اين انديشه را قوت بخشيد تا دولت‌ها به فكر راه‌حل براي محروميت‌هاي ناشي از بيكاري باشند. در برخورد با چنين مسايل مهم اجتماعي، مراكز كاريابي در بسياري از كشورها گسترش پيدا كردند. اين گسترش تواCم با افزايش كاركنان اداري و نيروي كار شاغل در اين قبيل مراكز بود.

همانگونه كه اشاره شد، از نظر نوع سازماندهي مراكز كاريابي به طور عمده توسط دولت‌ها ايجاد شده است. مطالعات نشان مي‌دهد كه در كشورهاي فرانسه، هلند و انگلستان مراكز كاريابي به عنوان بخشي از وزارت كار اين كشورها و به عنوان بازوي اجرايي دولت در اجراي سياست‌هاي مربوط به اشتغال عمل مي‌كنند. در كشور فرانسه مسؤوليت ايجاد اشتغال، آموزش، بيمه بيكاري و نظارت بر هر كدام به سازماني مستقل تفويض شده است. در هلند مراكز كاريابي به عنوان نهادهاي شبه دولتي و در سه سطح مديريتي غيرمتمركز اداره مي‌شوند و دولت تنها در شوراي مركزي اشتغال مداخله مي‌كند. در انگلستان مراكز كاريابي دولتي به عنوان بازوي اجرايي دولت مركزي و تحت مسؤوليت بخش اشتغال عمل مي‌كنند و اين مراكز وظيفه هدايت اشتغال را بر عهده دارند.

تاريخچه كاريابي‌ها در ايران

نخستين بار در تشكيلا‌ت سال 1328 وزارت كار است كه واژه كاريابي ديده مي‌شود. در تشكيلا‌ت يادشده، مديركل فني و مديركل اداري بر واحدهاي سازماني مركز و شهرستان‌ها نظارت مستقيم يافتند. واحدهاي سازماني مركز شامل اداره‌هاي نظارت كار، امور اجتماعي و اقتصادي كار، امور اتحاديه‌هاي كاريــــابي، آموزشي و شــــركت‌هاي تعاوني زيرنظر مستقيم مديركل فني و واحـــــدهاي ديگــــر انجام وظيفه  مي‌كردند.

در سال 1345 اداره كل مشاغل و كاريابي زير نظر معاونت كار، هويت مستقلي يافت و اشتغال و كاريابي در كانون توجه اقدام‌هاي وزارت كار و امور اجتماعي قرار گرفت. در سال 1348 اداره كل مشاغل و كاريابي تبديل به اداره كل اشتغال مي‌شود و به عنوان اداره كلي از معاونت نيروي انساني فعاليت خود را آغاز مي‌كند.

در طول برنامه پنجم عمراني، مراكز اشتغال و كاريابي با هويتي مستقل از اداره‌هاي كل كار و امور اجتماعي در مراكز استان‌هاي كشور فعاليت‌هاي گسترده‌اي را  آغاز ‌كردند و علا‌وه بر زمينه كاريابي براي جويندگان كار و معرفي آنان به كارفرمايان (به دليل رواج فعاليت‌هاي ساختماني و كمبودهايي كه از نقطه نظر نيروي انساني در كانون‌ها و مراكز در حال ساخت وسازهاي گسترده پيش ‌آمد)، مراكز اشتغال و كاريابي‌ها دست به نقل و انتقال‌هاي گروهي نيروي كار از استان‌هاي داراي مازاد به استان‌هاي متقاضي زدند.

با پيروزي انقلا‌ب اسلا‌مي و با شروع جنگ تحميلي،  اينگونه مراكز  به صورت واحدي وابسته به اداره‌هاي كل كار و امور اجتماعي  درآمده و تحت نظارت مديركل اين اداره‌ها  تنها در ثبت نام از متقاضيان كار خدمت مي‌كردند و به لحاظ بنيه كارشناسي نيز رو به تحليل رفتند. اين روند تا سال‌هاي پاياني برنامه دوم توسعه كشور ادامه يافت.

با توجه به سياست‌هاي برنامه سوم توسعه در خصوص تبديل مراكز كاريابي دولتي به مراكز كاريابي خصوصي و تفويض اين اختيار كه جزء وظايف تصدي‌گري دولت محسوب مي‌شد، مراكز كاريابي خصوصي شكل گرفتند. در راستاي عملياتي كردن اين سياست راهكار اجرايي رديف 6 از فصل 5 سياست‌هاي اشتغال مبني بر حمايت وزارت كار و امور اجتماعي از ايجاد و توسعه مراكز مشاوره شغلي و كاريابي‌هاي غيردولتي براي متقاضيان كار در داخل و خارج از كشور در مجموعه راهكارهاي اجرايي قانون برنامه سوم مصوب 21/10/1379 هيأت وزيران پيش‌بيني شد. همچنين هيأت وزيران در جلسه مورخ 10/5/1380 بنا به پيشنهاد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور(وقت) و به استناد اصل يكصد و سي و هشتم قانون اساسي جمهوري اسلا‌مي‌ايران اهداف كمي برنامه سوم توسعه را در مورد تعداد  مراكز كاريابي غيردولتي (خصوصي) براي سال‌هاي برنامه (1383-1379) به ترتيب 96، 120، 180، 240 و 300 مركز تصويب كرد تا با افزايش تعداد مراكز كاريابي غيردولتي، اين مراكز بتوانند جايگزين مراكز كاريابي دولتي شوند.

 

در طول سال‌هاي برنامه سوم توسعه هر چند ايجاد مراكز كاريابي غيردولتي با موفقيت همراه بود و اين مراكز با حمايت‌هاي انجام شده توسط دولت توانسته بودند در سطح كشور گسترش يابند اما به دليل عدم جايگزيني  با بخش دولتي در درجه دوم اهميت قرار داشتند و نتوانستند وظيفه مهم و خطيري را كه بر عهده كاريابي‌ها نهاده شده بود به طور كامل به انجام برسانند و اين رسالت و وظيفه كماكان بر عهده كاريابي‌هاي دولتي كه بيشتر مورد توجه وزارت كار و امور اجتماعي بود، قرار داشت.

در ماده 103 قانون برنامه چهارم توسعه آمده كه ماده 42 و بند «الف» ماده 46 و مواد 48 تا 51 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلا‌مي‌ايران مصوب 17/1/1379 و اصلا‌حيه‌هاي آن براي دوره برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلا‌مي‌ايران (1388-1384) تنفيذ مي‌شود. از اين‌رو، برنامه چهارم توسعه نيز مراكز كاريابي را مورد توجه ويژه قرار داد.

وظايف مراكز كاريابي

مراكز كاريابي خدمات متنوعي را در بازار كار انجام مي‌دهند و به عنوان مركز ثقل سياست‌هاي بازار كار شناخته مي‌شوند. وظيفه مراكز كاريابي دولتي به طور عمده در سطح ملي و توسط كارگزاران دولتي اعمال مي‌شود. در برخي از كشورها مراكز كاريابي توسط وزير و در برخي كشورها به صورت مستقل‌تري مديريت مي‌شوند. مهم‌ترين وظايف مراكز كاريابي به شرح زير است:

 خدمات جايابي:  خدمات جايابي به طور معمول جزء لا‌ينفك فعاليت‌هاي مراكز كاريابي و در حقيقت اصلي‌ترين آنها است. خدمات جايابي مستلزم تهيه اطلا‌عات از جويندگان شغل و كارفرماهاست. اين نوع خدمات فعاليت‌هاي مربوط به ايجاد شغل را شامل مي‌شود.

معرفي به مراكز آموزش فني و حرفه‌اي براي انجام دوره‌هاي آموزشي: مراكز كاريابي مي‌كوشند تا كيفيت آموزش نيروي كار را ارتقا دهند به نحوي كه نيروي كار از نظر كسب مهارت و آموزش‌هاي مورد نياز توانايي‌هاي لا‌زم را كسب كنند. ارتقاي بهره‌وري و مهارت نيروي كار در يافتن شغل به جويندگان مشاغل كمك مي‌كند و انتظار مي‌رود كه افراد با مهارت‌هاي بالا‌تر در يافتن مشاغل مورد نظر موفق‌تر عمل كنند.

تهيه اطلا‌عات كمي و كيفي از بازار كار:  تهيه اين قبيل اطلا‌عات به منظور اطلا‌ع از وضعيت بازار كار و مؤلفه‌هاي اصلي آن صورت مي‌گيرد. چنانچه مراكز كاريابي تصويري صحيح از ميزان بيكاران و فرصت‌هاي شغلي موجود داشته باشند، به نحو شايسته‌اي مي‌توانند خدمات مورد نياز را انجام دهند.

تهيه برنامه‌هاي ايجاد شغل:  يكي ديگر از وظايف مراكز كاريابي تهيه برنامه‌هاي ايجاد شغل است. هدف از ايجاد چنين برنامه‌هايي توسعه اشتغال و هدايت بيكاران به سمت يك بازار كار فعال است.

ارايه مشورت‌هاي شغلي:  يكي از وظايف حساس و مهم مراكز كاريابي ارايه مشورت‌هاي لا‌زم به جويندگان شغل است. تجربه نشان داده است ارايه مشورت‌هاي شغلي به نيروي كار موجب آگاهي جويندگان كار از توانايي‌هاي خود و تسهيل در انتخاب شغل مورد نظر مي‌شود. در عين حال افراد از استانداردهاي لا‌زم در مشاغل مختلف شناخت پيدا مي‌كنند.

ارزيابي و گزينش افراد براي ورود به بازار كار: كاريابي‌ها از طريق سياست‌هاي خوداشتغالي و آموزش نسبت به تسهيل و ايجاد بهترين فرصت شغلي با بهترين متقاضي كار فعاليت مي‌كنند و در صورتي كه لا‌زم باشد، نسبت به آموزش افراد و آگاهي  آنان  از چند و چون نوع كار  اقدام مي‌كنند.

 

هر چند در ايران سعي شده است تا وظيفه مراكز كاريابي خصوصي را تنها در واسطه‌گري مشاغل و خدمات جايابي خلا‌صه كنند و در برخي تعاريف هماهنگي بين عرضه و تقاضاي نيروي كار را جزو وظايف آنها برمي‌شمارند اما بايد توجه كرد كه علا‌وه بر وظايف يادشده وظايفي همچون آموزش، تهيه و تدارك اطلا‌عات و ارايه خدمات مربوط به اشتغال نيز از جمله وظايفي است كه مراكز كاريابي خصوصي بر عهده مي‌گيرند. وظايف يادشده در آيين‌نامه 96 سازمان جهاني كار مورد تصريح قرار گرفته است. با توجه به ماهيت پويايي بازار كار و نقش مراكز كاريابي خصوصي نقش واسطه‌اي اين نهادها تأمين نيروي كار ماهر است.

در واقع مراكز كاريابي خصوصي به افراد حقيقي يا حقوقي گفته مي‌شود كه مستقل از مراكز كاريابي دولتي به منظور ارايه خدمات در بازار كار مشغول فعاليت هستند. نوع خدمتي كه توسط مراكز كاريابي خصوصي ارايه مي‌شود معيار مهمي در دفاع از عملكرد اين مراكز در سطح ملي است.

يكي از ويژگي‌هاي بارز مراكز كاريابي خصوصي ارتباط قراردادي  مشتري با اينگونه مراكز بوده و با پيچيده‌تر شدن بازار كار اهميت اين قراردادهاي مكتوب در بازار كار اهميت بيشتري پيدا كرده است. در واقع هدف اساسي مراكز كاريابي خصوصي امضاي قرارداد اشتغال بوده و اين عمل متفاوت از هماهنگ كردن عرضه و تقاضاي نيروي كار است كه كارفرما و فرد جوياي كار را به هم معرفي مي‌كند و بايد در قالب قرارداد جداگانه ديگري تعيين شود. با اين حال، بسياري از مراكز كاريابي خصوصي خدماتي ارايه مي‌دهند كه مسؤوليت‌هاي متقابل دوطرفه در آن تصريح نشده است.

فلسفه شكل‌گيري مراكز كاريابي خصوصي

الف_ ايجاد مراكز كاريابي خصوصي در نتيجه تغييرات ساختاري و دراز مدت در بازار كار

به دليل نقصان اطلا‌عات در بازار كار تقاضاي قابل توجهي براي انواع خدمات مربوط به اشتغال وجود دارد، از جمله اين خدمات مي‌توان به استخدام تازه ‌واردان به بازار كار، مشورت‌هاي شغلي، مشاغل موقت، جست‌وجوي شغل، توصيه‌و راهنماي شغلي و خدمات جابه‌جايي اشاره كرد.

اما تا چه حد مداخله دولت به دلا‌يل مختلف ضرورت دارد؟ مداخله دولت زماني ضرورت دارد كه نيروهاي بازار آزاد برحسب دو عامل كارآيي و عدالت نتوانند وظيفه خود را به نحو مطلوب و مناسب انجام دهند. در اقتصادهاي مبتني بر بازار، مراكز كاريابي خصوصي و دولتي مي‌توانند مكمل يكديگر باشند. بدين معنا كه مراكز كاريابي دولتي به عنوان حامي‌و تصحيح كننده فعاليت مراكز كاريابي خصوصي فعاليت مي‌كنند و به مرور زمان با تكميل فعاليت‌مراكز كاريابي خصوصي جاي خود را به آنها مي‌دهند و تنها وظيفه نظارتي را بر عهده مي‌گيرند. وظايفي كه كاريابي‌هاي دولتي مي‌توانند براي حمايت از كاريابي‌هاي خصوصي انجام دهند به قرار زير است:

1– تأمين كننده شفافيت بازار كار از طريق ايجاد بانك اطلا‌عات مربوط به جويندگان كار و انواع مشاغل.

2-  اطمينان و ارايه خدمات مربوط به كار و قوانين كار در تمام مناطق و مستقل از نوسان‌هاي اقتصادي.

3-  يافتن شغل متناسب با دستمزد براي افراد فاقد شغل و هدايت آنها به سمت كاريابي‌هاي خصوصي.

4-  حمايت از بيكاران و كارآفرينان به منظور ارايه خدمات بانكي و تسهيلا‌ت مرتبط براي راه‌اندازي حرفه‌و شغل مرتبط با توانايي‌هاي افراد جوياي كار.

ب_ ايجاد مراكز كاريابي خصوصي به دليل تداوم مشكل بيكاري

مطالعات نشان مي‌دهد كه سياست‌هاي فعال بازار كار از جمله جايابي شغلي، توصيه شغلي، آموزشي و يارانه‌هاي هزينه و دستمزد نمي‌تواند تأثير زيادي بر كاهش بيكاري داشته باشد. از سوي ديگر، نبايد چنين تصور كرد كه مراكز كاريابي به تنهايي مي‌توانند مشكل كمبود شغل را در يك كشور حل كنند زيرا وظيفه اين قبيل مراكز هماهنگي عرضه و تقاضاي نيروي كار و ارتقاي قابليت بيشتر افرادي است كه جوياي شغل هستند اما نبايد از نظر دور داشت كه در انتقال از سياست‌هاي منفعلا‌نه بازار كار به سياست‌هاي فعال بسياري از كشورها توفيق چنداني نداشته‌اند. در تعميم اين موضوع به كشور ايران بايد  بازار كار و ميزان توسعه يافتگي مراكز كاريابي مورد توجه قرار گيرد.

ج_ تأثير تغيير تركيب تقاضاي نيروي كار بر شكل‌گيري مراكز كاريابي خصوصي

 امروزه بنگاه‌هاي توليدي تمايل دارند وظايفي را كه در گذشته توسط خود اين واحدها صورت مي‌گرفت( از جمله وظيفه انتخاب و جذب نيروي كار) از عهده خود خارج كنند.  چنين شرايطي به نفع كاريابي‌هاي خصوصي است زيرا با توجه به تغييرات تركيب تقاضاي نيروي كار، متحول شدن محيط كاري و انعطاف‌پذيري بيشتر آن، رشد فزاينده مراكز كاريابي خصوصي ضرورت پيدا مي‌كند.

د_ نقش مكمل مراكز كاريابي خصوصي با مراكز كاريابي دولتي

دليل اصلي تجديد ساختار مراكز كاريابي اين است كه در بسياري از موارد، مراكز كاريابي خصوصي مكمل مراكز كاريابي دولتي باشند زيرا  مراكز كاريابي دولتي از نظر كيفيت و كميت ارايه خدمات در شرايطي نيستند كه بتوانند به كل بازار كار خدمت مناسب را ارايه كنند. شكي نيست كه مراكز كاريابي خصوصي در ارايه خدمات مربوط به تقاضاي شغل و جويندگان شغل به ارايه خدمات با كيفيت بهتر مي‌پردازند.

پيشنهادها

با عنايت به نتايج تحقيقات انجام شده از جمله تحقيق «بررسي و ارزيابي عملكرد مراكز كاريابي دولتي و خصوصي طي برنامه سوم توسعه (1383 - 1379)» كه در سال 1385 در دفتر امور عمومي و قضايي انجام  شده است، پيشنهادهاي زير در راستاي بهبود عملكرد مراكز كاريابي دولتي و خصوصي و به منظور تقويت كاريابي‌هاي خصوصي، ارايه مي‌شود:

_ راه‌اندازي بانك آمار و اطلا‌عات مربوط به جويندگان كار و متقاضيان نيروي كار در مراكز كاريابي  و يكپارچه كردن اطلا‌عات و آمار موجود.

_ تلا‌ش براي تسريع امر جايگزيني كاريابي‌هاي خصوصي به جاي كاريابي‌هاي دولتي در راستاي كاهش امور تصدي‌گري دولت و واگذاري وظايف نظارتي به واحدهاي خدمات اشتغال وزارت كار و امور اجتماعي.

- اعطاي كمك‌هاي حمايتي به متقاضيان ايجاد مراكز كاريابي خصوصي در بدو تأسيس و حمايت از اين مراكز تا رشد كامل.

_ ايجاد، توسعه و گسترش مراكز كاريابي خصوصي تخصصي براي ارايه خدمات به گروه‌هاي خاص و ويژه از قبيل زنان، جوانان، معلولا‌ن و...

_ استمرار و گسترش فعاليت مراكز كاريابي خصوصي به ويژه در مناطقي كه فاقد چنين مراكزي هستند.

_ توجه بيشتر به موضوع راهنمايي و مشاوره شغلي در بين مراكز كاريابي خصوصي از طريق برگزاري دوره‌هاي آموزشي براي كارشناسان اين مراكز.

_ گسترش و توسعه همكاري بين مراكز كاريابي خصوصي با مراكز آموزش فني و حرفه‌اي كشور براي برگزاري دوره‌هاي آموزشي منطبق با نياز بازار كار براي كار جويان فاقد مهارت.

_ تلا‌ش براي برقراري ارتباط با كارفرمايان و اتخاذ راهكارها و تدابير لا‌زم براي تشويق و ترغيب كارفرمايان براي تأمين نيروي كار مورد نياز از طريق مراكز كاريابي خصوصي.

_ ارايه تبليغات مناسب و مؤثر براي معرفي نحوه فعاليت مراكز كاريابي خصوصي به عموم مخاطبان از طريق رسانه‌هاي جمعي.

 _  استفاده از تجارب ساير كشورها به ويژه كشورهايي كه در زمينه ارايه خدمات به جويندگان كار و متقاضيان نيروي كار از عملكرد مطلوب‌تري برخوردار بوده‌اند.

پي‌نوشت‌ها

. -Market Markers1

2_ سازمان توسعه و همكاري اقتصادي

 .Organization for Economic Co-operation and Development

منابع

1_ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلا‌مي‌ايران.

2_ قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلا‌مي‌ايران.

3_ فرم‌هاي مربوط به اشتغال وزارت كار و امور اجتماعي.

4_ آيين‌نامه اجرايي قانون مجازات اشتغال به حرفه كاريابي و مشاوره شغلي بدون داشتن پروانه كار_ مصوب 1380.

‌*كارشناس دفتر امور عمومي و قضايي

 
نویسنده:
مترجم :
منبع : هفته نامه برنامه - شماره 262، ارديبهشت 1387
تاریخ : ارديبهشت 1387
مطالب مرتبط
 
  از "استيو جابز" ؛ كارآفرين بزرگ صنعت كامپيوتر و رئيس کمپاني Apple بيشتر بدانيم
 P.P.T/ مفهوم خلاقيت
 A.A.B/ شيوه هاي اطلاع رساني به کارآفرينان در کشورهاي پيشرفته
 پايان نامه/ A Study of Entrepreneurship and its Effects on Small Entrepreneur Enterprises and Presenting a Model for Successful Management of Enterprises in Iran
 A.A.B/ آموزش و ترويج مهارت هاي دانش محور در بعضي از كشورهاي اروپايي
 
نظرات
 
نام : شهر :
   
 
 
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به شرکت فرا ارتباط می باشد