دانش آی آر
مركز پژوهشهاي مجلس: قانون تشكيل شوراي عالي آموزش و پرورش نياز به بازنگري دارد
تعداد بازدید : 632

مركز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی اعلام كرد: قانون تشكیل شورای عالی آموزش و پرورش نیاز به بازنگری دارد.


به گزارش دفتر اطلاع رسانی مركز پژوهشها ، دفتر مطالعات اجتماعی این مركز در پاسخ به درخواست احمد توكلی نماینده مردم تهران، ری، اسلامشهر و شمیرانات در مجلس شورای اسلامی ضمن بررسی و تحلیل عملكرد شورای عالی آموزش و پرورش در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی تصریح كرد كه با توجه به اهمیت اهداف چشم‌انداز 20 ساله – كه خواستار رتبه اولی برای ایران در اقتصاد، علم و فن‌آوری در بین 24 كشور رقیب در منطقه شده – و نیز به خاطر همسو شدن با سایر بخشها توصیه می‌شود كه مجلس شورای اسلامی قانون تشكیل شورای عالی آموزش و پرورش را بازنگری و با شرایط جدید حاكم برسیاست‌های كلان و استراتژیك كشور هماهنگ سازد.
مركز پژوهشها همچنین بازنگری قانون تشكیل شورای عالی آموزش را با هدف همسوساختن آن با نیازهای فعلی جامعه و اهداف و سیاست‌های استراتژیكی كه تعریف و تصویب شده است، ضرورت دانست و بر لزوم تعیین اهداف و وظایف جدید برای این شورا و اصلاح ساختار تشكیلاتی و تصمیم‌گیری آن تاكید كرد.
مركز پژوهشها همچنین خواستار توجه عمیق به سیاست‌ عدالت محوری، مهرورزی و سخت كوشی كاركنان در مصوبات شورای عالی آموزش و پرورش شده و افزود: تقویت بعد نظارتی شورای عالی آموزش و پرورش در محدودة مصوبات خود ، حذف و تعطیلی شوراهای موازی و بررسی و تایید لوایح آموزش و پرورش قبل از تقدیم به مجلس توسط این شورا ضرورت دارد.
مركز پژوهشها در ادامه با بیان این مطلب كه به موجب مفاد آیین‌نامه داخلی شورای عالی آموزش و پرورش، این شورا باید هر دو هفته یكبار (هر سال بالغ بر 24 جلسه) تشكیل شود، خاطرنشان ساخت : مقایسه داده‌های كمی این بخش در 28 سال گذشته (پنج دوره) نشان می‌دهد: بجز هشت سال از 10 سال اول پیروزی انقلاب اسلامی در هیچ‌ یك از چهار دوره بعد (طی برنامه‌های اول تا چهارم توسعه) تشكیل 24 جلسه در طول سال هیچ‌گاه تحقق نیافته است.
از سوی دیگر هر چند بیشترین جلسات سالانه (25 تا 46 جلسه) به اولین دوره بررسی (11 سال اول انقلاب اسلامی) تعلق دارد، ولی شاخص تعداد رای در هر جلسه با در نظر گرفتن تعداد 141 جلسه برگزار شده فاقد رای (41 درصد) از 343 جلسه ، این دوره از كمترین كارآیی - در میان دوره‌های دیگر برخوردار بوده است. زیرا محاسبه نسبت آرای صادره به جلسات (عدد یك) نشان می‌دهد صدور آرا در این دوره از بقیه دوره‌ها (برنامه اول 5/2 ، برنامه دوم 6/1 ، برنامه سوم 4/1 و دو سال از برنامه چهارم 6/1 ) كمتر بوده است.
همچنین شاخص درصد آرا به جلسات (به ترتیب 93 درصد و 105 درصد ) نیز یكی دیگر از شاخص‌های كارآیی جلسات به شمار می‌رود كه محاسبات نشان می‌دهد در بین پنج دوره مورد بررسی، دوره اول (سال‌های 1358-1368) از پایین‌ترین كارآیی برخوردار بوده است.
طبق این گزارش هر چند كمترین میانگین جلسات سالانه (10 جلسه) در آخرین دوره بررسی (سال‌های 1384-1385) با شاخص 6/1 رای در هر جلسه بوده است ولی با در نظر گرفتن تعداد جلسات فاقد رای یعنی چهار جلسه از 33 جلسه (12 درصد اتلاف یا 88 درصد كارآیی) از كارآیی بیشتری نسبت به دوره‌های اول ، سوم و چهارم برخوردار بوده است. بنابراین اطلاعات آماری نشان می‌دهند كه عملكرد سال‌های 1384 و 1385 فقط در مقایسه دوره دوم (برنامه اول توسعه با 1/92 درصد ) كارآیی پایین‌تری داشته است.
این در حالی است كه بیشترین آرا در هر جلسه ، به دوره برنامه اول توسعه (1369-1372) ، با شاخص 5/2 رای در هر جلسه تعلق دارد. ضمن اینكه بیشترین كارآیی (كمترین جلسات فاقد رای یعنی 6 جلسه از 76 جلسه یا 9/7 درصد جلسات بدون رای) با 1/92 درصد مربوط به دوره برنامه اول توسعه (1369-1373) بوده است.لازم به یادآوری است كه نسبت درصد آرا به جلسات (255 درصد) در این دوره در بین كلیه دوره‌ها بیشترین است.


_

متن كامل گزارش تاكنون در دسترس نیست، در صورت نیاز با شماره 8896657 تماس بگیرید.

تاریخ درج : 1386/7/10
منبع خبر :
نام : شهر :