صفحه اصلی

آرشیو مقاله ها

آرشیو اخبار

همکاری با ما

تماس با ما
 
عنوان خبر
 
  
 
سامانه جمع آوری خودکار تجهیزات IT
افرنگ نیوز مجله زندگی
ماشین ایرانی
elham_fitnees_cool
فروشگاه رایکا
فروشگاه رایکا
هر روز صبح جدیدترین اخبار در افرنگ نیوز کلیک کنید ...
A.A.C/ نگاهي‌ به‌ شكل‌ و ساختار نمايش‌ كابوكي‌ ژاپن‌
تعداد بازدید : 309
 
 

 

نمايشنامه‌هاي‌ تاريخي‌ چنان كه‌ عنوانش‌ نشان‌ مي‌دهد يا توصيف‌كننده‌ وقايع‌ تاريخي‌ و يا نمايش‌ دهنده‌ اوضاع‌ و احوال‌ و ماجراهاي‌ مربوط‌ به‌ اشراف‌ و درباريان‌ است‌. اما بسياري‌ از اين‌ نمايشنامه‌ها كه‌ به‌ عنوان‌ تژاديهاي‌ بسيار سنگين‌ شناخته‌ شده‌اند با لحظات‌ بسيار كوتاه‌ كمدي‌ نيز آميخته‌ شده‌اند تا توجه‌ تماشاگر عادي‌ را به‌ اين‌ آثار جلب‌ كنند. بسياري‌ ديگر از اين‌ متنها مستقيماً از نمايش‌هاي‌ عروسكي‌ گرفته‌ شده‌اند و اغلب‌ محور اين‌ آثار، قهرمان‌ نمايش‌ است‌ كه‌ تمام‌ وقايع‌ بر محور رفتار او شكل‌ مي‌گيرد. يكي‌ از معروفترين‌ اين‌ آثار كه‌ تصويركننده‌ تمامي‌ عناصر تشريفاتي‌ كابوكي‌ است‌ و به‌ طور كامل‌ از نمايشهاي‌ «بن‌ راكو» ساخته‌ شده‌ است‌ «چوشين‌ گورا» نام‌ دارد و بازگوكننده‌ خودكشي‌ نجيب‌زادگاني‌ است‌ كه‌ در زندگي‌ شكست‌ خورده‌اند.
نمايشنامه‌هاي‌ خانوادگي‌ زندگي‌ عوام‌ را توصيف‌ مي‌كنند و تمركز آنها بر زندگي‌ مرداني‌ است‌ كه‌ براي‌ احقاق‌ حق‌ تلاش‌ مي‌كنند و با ظلم‌ و ستم‌ اشراف‌ به‌ مبارزه‌ برمي‌خيزند. دو نمايشنام?‌ معروف‌ از اين‌ دسته‌ آثار «كاگوتسوروب‌» (درباريان‌) و «تسوبوساكادرا» (معجزه‌ در تسوبوساكا) نام‌ دارد. موضوع‌ نمايشنامه‌هاي‌ خانوادگي‌ اساساً داستانهاي‌ واقع‌گرايانه‌ است‌؛ اما شيوه‌ اجراي‌ آنها در كابوكي‌ واقعي‌ نيست‌. در اين‌ آثار تأكيد بيشتر بر عناصر ظاهري‌ نمايش‌، يعني‌ شيو?‌ سخنوري‌ و رنگهاي‌ درخشان‌ است‌ تا مسائل‌ دروني‌.

اقسام نمايشنامه‌هاي‌ كابوكي‌

نمايشنامه‌هاي‌ كابوكي را به‌ نوع‌ ديگري‌ نيز تقسيم‌بندي‌ كرده‌اند كه‌ براساس‌ شيو?‌ اجرايي‌ است‌:
1ـ نمايش‌هاي‌ برگرفته‌ از عروسك‌بازان‌ «بن‌ راكو».
2ـ نمايش‌هاي‌ برگرفته‌ از كمديهاي‌ «كيوگن‌».
3ـ نمايش‌هاي‌ ساخته‌ شده‌ خاص‌ كابوكي‌.
نمايش‌هاي‌ كابوكي‌ داراي‌ معيارهايي‌ از نظر زيباشناسي‌ و قراردادهاي‌ خاص‌ نمايشهاي‌ كلاسيك‌ ژاپن‌ هستند. مهمترين‌ اين‌ معيارهاي‌ ارزشي‌ در شيو?‌ خاص‌ بازيگري‌ است‌. كابوكي‌ از نظر بازي‌ شيوه‌اي‌ است‌ كاملاً استليزه‌ شده‌، حركات‌ آن‌ نمادين‌ و حتي‌ انتزاعي‌ است‌. نوعي‌ بازي‌ هر بازيگر با شخصيتي‌ كه‌ مي‌آفريند متفاوت‌ است‌ و پاي‌بند قراردادهاي‌ خاص‌ است‌. بازيگران‌ اين‌ نمايش‌ها بايد براي‌ يادگيري‌ و اجراي‌ نمايش‌هايشان‌ سال‌ها در مدارس‌ ويژه‌ به‌ تمرين‌ بپردازند. رنگ‌آميزي‌ صحنه‌ و لباس‌هاي‌ بازيگران‌ نيز پيرو قراردادي‌ ويژه‌ است‌ و اغلب‌ رنگها بيان‌ كننده‌ مفاهيم‌ شخصيت‌هاست‌. در گزينش‌ رنگ‌ها، زيبايي‌ صحنه‌ بسيار اهميت‌ دارد و همچنين‌ است‌ اشكال‌ و رنگ‌هايي‌ كه‌ در گريم‌ شخصيت‌ها به‌ كار مي‌رود. اين‌ اشكال‌ نيز هريك‌ به‌ معنا و مفهومي‌ خاص‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرد. در كابوكي‌ انتخاب‌ رنگ‌ و شكل‌، آن‌قدر اهميت‌ دارد كه‌ حتي‌ رنگ‌ پرده‌ و نقش‌هاي‌ آن‌ در مفهوم‌ اصلي‌ نمايش‌ اثر مي‌گذارد و به‌ معنايي‌ خاص‌ در نظر گرفته‌ مي‌شود. نكته‌ مهم‌ ديگر در «كابوكي‌» نقش‌ اصوات‌ است‌. اين‌ مسأله‌ هم‌ به‌ شيو?‌ بيان‌ و حركت‌ بازيگر ارتباط‌ پيدا مي‌كند وهم‌ به‌ موسيقي‌ و نواي‌سازهاي‌ خاص‌ نمايش‌. معمولاً موسيقي‌ در خدمت‌ نمايش‌ است‌ و بيشتر از آنكه‌ به‌ عنوان‌ عنصري‌ منفرد مورد توجه‌ باشد، حضورش‌ ياري‌دهند?‌ فضاي‌ صحنه‌ و مفاهيم‌ حركت‌ و بيان‌ بازيگران‌ است‌.

سازها

سازهايي‌ كه‌ در «كابوكي‌» مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرند عبارتند از:
1ـ ناگااوتا
2ـ توكي‌ وازو
3ـ كيوموتو
4ـ گيدايو
اين‌ سازها نيز برگرفته‌ از نمايش‌هاي‌ عروسكي‌ است‌. همچنين‌ سازهاي‌ سيمي‌ «بالالايكا» و «شاميزن‌» نيز در اين‌ نمايشها به‌ كار مي‌آيند. نوازندگان‌ روي‌ صحنه‌ و مقابل‌ تماشاگر مي‌نشينند و در طول‌ مدت‌ نمايش‌ حضور دارند.
صحن?‌ كابوكي‌ امروز در ژاپن‌ به‌ شيو?‌ غربي‌ ساخته‌ شده‌، اما نشانه‌هاي‌ خاص‌ اين‌ نمايش‌ را هم‌ محفوظ‌ داشته‌ است‌ و مهمترين‌ عناصر صحن?‌ تئاتر كلاسيك‌ ژاپن‌ را در آن‌ رعايت‌ كرده‌اند. «هانامي‌شي‌» راهروي‌ بلندي‌ است‌ كه‌ قسمت‌ چپ‌ صحنه‌ را به‌ خارج‌ صحنه‌ ارتباط‌ مي‌دهد و معمولاً از ميان‌ تماشاگران‌ مي‌گذرد. و درواقع‌ راهي‌ براي‌ ورود و خروج‌ بازيگران‌ است‌ و بخشي‌ از صحنه‌ كه‌ گاه‌ قسمتهاي‌ مهمي‌ از نمايش‌ بر روي‌ آن‌ اجرا مي‌شود. «ماواري‌ بوتاي‌» را بايد صحن?‌ «صحنه‌ گردان‌» ناميد. اين‌ بخش‌ از صحنه‌ نخست‌ سيصد سال‌ قبل‌ در ژاپن‌ اختراع‌ شد و بدين‌ علت‌ كه‌ تعويض‌ صحنه‌ بايد با سرعت‌ انجام‌ گيرد، بدون‌ آنكه‌ ميان‌ صحنه‌ها فاصل?‌ زماني‌ ايجاد شود، خلق‌ شد. «پروسينيوم‌» صحنه‌ كابوكي‌ كوتاه‌تر از صحنه‌هاي‌ اروپايي‌ است‌. صحن?‌ كابوكي‌ به‌ صورت‌ مستطيل‌ بزرگي‌ است‌ كه‌ ضلع‌ بلند آن‌ صحنه‌ مقابل‌ تماشاگر است‌. پرده‌ در اين‌ نمايش‌ها اغلب‌ قهوه‌اي‌ تيره‌ با سياه‌ و تزيين‌ شده‌ با نوارهاي‌ كتان‌ سبز است‌. پرده‌ باز و بسته‌ نمي‌شود و همواره‌ در اطراف‌ صحنه‌ آويزان‌ است‌.
در كابوكي‌ تأكيد بر بازيگر است‌ و نمايش‌ها داراي‌ شخصيت‌ها و چهره‌هاي‌ اصلي‌ است‌ كه‌ در طول‌ سال‌ها شناخته‌ شده‌اند. بازيگر كابوكي‌ بايد بر فرهنگ‌ هنري‌ كابوكي‌ مسلط‌ باشد و قراردادهاي‌ خاص‌ اين‌ بازي‌ را آموخته‌ باشد. اين‌ قرارداد در شيوه‌هاي‌ حركت‌، بيان‌ و همچنين‌ رقص‌ كلاسيك‌ خلاصه‌ مي‌شود. تكنيك‌ خاص‌ بازي‌ در كابوكي‌ «مي‌» نام‌ دارد ساختمان‌ شخصيت‌ كابوكي‌ اغراق‌ شده‌ است‌، چنانكه‌ لباسها و گريم‌ نيز اغراق‌ شده‌ است‌؛ اما در حد عالي‌ زيبايي‌ است‌ و به‌ همين‌ دليل‌ هنري‌ يكتا در جهان‌ به‌ شمار مي‌آيد.

گفته‌ مي‌شود: «كابوكي‌ هيولايي‌ است‌ با سرشير، بدون‌ بزودُم‌ اژدها» همچنان‌ كه‌ قبلاً نيز اشاره‌ شد كابوكي‌ در ابتداي‌ امر از دو عنصر بنيادين‌ يعني‌ رقص‌ و آواز تشكيل‌ شده‌ بود؛ اما بتدريج‌ عناصر ديگري‌ از نو، كيوگن‌ و بن‌راكو (جوروري‌) نيز به‌ آن‌ وارد شدند.

اولين‌ قسمت‌ يك‌ نمايش‌ كابوكي‌ غم‌انگيز است‌: خادمي‌ پسر خود را به‌ خاطر ارباب‌ خويش‌ قرباني‌ مي‌كند. اصل‌ اين‌ نمايشنامه‌ متعلق‌ به‌ مجموعه‌ آثار «بن‌ راكو» بوده‌ و بعدها براي‌ اجراي‌ كابوكي‌ اقتباس‌ شده‌ است‌.

بخش‌ دوم‌ نمايشنامه‌اي‌ است‌ توأم‌ با رقص‌: داستان‌ اميري‌ كه‌ توسط‌ دشمن‌ تحت‌ تعقيب‌ است‌ و سعي‌ دارد تا به‌ صورت‌ ناشناس‌ به‌ كمك‌ تني‌ چند از خدمه‌اش‌ از مانعي‌ كه‌ توسط‌ دشمن‌ پاسداري‌ مي‌شود عبور كند قصه‌، ماي?‌ خود را از نمايشنامه‌هاي‌ «نو» گرفته‌ است‌.

بخش‌ سوم‌ ماجراي‌ سه‌ شخص‌ فريبكار است‌ كه‌ يكي‌ از آنها خود را به‌ شكل‌ دختر جواني‌ درآورده‌ است‌. صحنه‌ دكاني‌ است‌ و اشخاص‌ نمايش‌ از همان‌ مردم‌ كوچه‌ و بازارند. اين‌ نمايشنامه‌ در اواسط‌ قرن‌ نوزده‌ ميلادي‌ و مختص‌ كابوكي‌ نوشته‌ شده‌ است‌. چنانچه‌ مشاهده‌ مي‌شود هر سه‌ نمايشنامه‌ داراي‌ ريشه‌هاي‌ متفاوتي‌ هستند و هر يك‌ از آنها براي‌ خود، كارآوري‌ جداگانه‌اي‌ دارد.
در سمت‌ چپ‌ تماشاگران‌ پلي‌ به‌ عرض‌ 160 CM قرار داده‌ شده‌ است‌ كه‌ مستقيماً تا صحنه‌ ادامه‌ دارد. اين‌ پل‌ كه‌ وجود آن‌ سبب‌ تمايز كابوكي‌ از ديگر انواع‌ نمايشي‌ است‌ «هاناميچي‌» نام‌ دارد. صحنه‌ توسط‌ پرده‌اي‌ با راه‌هاي‌ عمودي‌ به‌ رنگهاي‌ سياه‌، سبز و قهوه‌اي‌ كه‌ «جوشي‌ كي‌ ـ ماكو» نام‌ دارد و مخصوص‌ نمايش‌ كابوكي‌ است‌، از نظرها مخفي‌ مي‌ماند. به‌ هنگام‌ كنار رفتن‌ پرده‌ صداي‌ موسيقي‌ كه‌ طبل‌ در آن‌ نقش‌ اساسي‌ دارد، شنيده‌ مي‌شود. سپس‌ صداي‌ برهم‌ زدن‌ دو تكه‌ چوب‌ بلوط‌ به‌ نام‌ «هيوشي‌جي‌» به‌ گوش‌ مي‌رسد كه‌ شروع‌ نمايش‌ را اعلام‌ مي‌كند. لحظه‌ كنار رفتن‌ پرده‌ فرا مي‌رسد.
صداي‌ ضربات‌ هيوشي‌جي‌ ابتدا آرام‌ و سپس‌ تندتر و تندتر مي‌شود. پرده‌ از سمت‌ چپ‌ به‌ راست‌ كشيده‌ مي‌شود. براي‌ اجراي‌ بخش‌ اول‌، خوانندگان‌ و نوازندگان‌ «شاميسن‌» روي‌ نيمكتي‌ كه‌ در طرف‌ چپ‌ صحنه‌ قرار دارد نشسته‌اند. اين‌ نوازندگان‌ جريان‌ حوادث‌ داستان‌ و حالات‌ رواني‌ شخصيتها را توصيف‌ مي‌كنند. موسيقي‌اي‌ را كه‌ مي‌نوازند «گي‌ دايوپوشي‌» مي‌نامند.
در محل‌ تلاقي‌ هاناميچي‌ و صحنه‌ در منتهي‌اليه‌ سمت‌ چپ‌ صحنه‌، جايگاه‌ كوچكي‌ به‌ نام‌ «گزا» براي‌ نشستن‌ نوازندگان‌ شاميسن‌، طبل‌، تسوزومي‌، فلوت‌، و كانه‌ وجود دارد. كابوكي‌ داراي‌ جنبه‌ موسيقيايي‌ بسيار غني‌ است‌ و به‌ همين‌ جهت‌ است‌ كه‌ آن‌ را «شبه‌ اپرا» ناميده‌اند. يكي‌ از وجوه‌ مشخص?‌ كابوكي‌ نحوه‌ اداي‌ كلمات‌ توسط‌ بازيگران‌ است‌ كه‌ داراي‌ ريتم‌ و آهنگ‌ به‌ خصوصي‌ است‌ كه‌ لحن‌ آن‌ را از حالت‌ طبيعي‌ و واقع‌گرايانه‌ دور مي‌كند.
نمايش‌ دوم‌ با ديوار?‌ انتهايي‌ نقاشي‌ شده‌ از كاج‌ سبز و كهنسال‌ نمايان‌ مي‌شود. نوازندگان‌ بيست‌ نفري‌ رديف‌ نشسته‌اند و چپ‌ و راست‌ صحنه‌ را پر كرده‌اند. امير و خدمتكارانش‌ كه‌ سعي‌ در فرار دارند توسط‌ هاناميچي‌ وارد شده‌ و از همان‌جا متوجه‌ مانعي‌ كه‌ بر سر راهشان‌ قرار دارد و روي‌ صحنه‌ كار گذاشته‌ شده‌ است‌، مي‌شوند. اين‌ نمايشنامه‌ كه‌ اصل‌ آن‌ متعلق‌ به‌ نمايش‌ نواست‌ داراي‌ دكور و كارآيي‌ و كارآوري‌ بسيار ساده‌ و ملهم‌ از صحن?‌ نوست‌ كه‌ شامل‌ كاجي‌ در ته‌ صحنه‌ و سكويي‌ براي‌ نوازندگان‌ است‌.

نمايشنامه‌ سومين‌ كه‌ متعلق‌ به‌ كابوكي‌ است‌ روي‌ صحن?‌ آن‌ سكويي‌ براي‌ نوازندگان‌ وجود ندارد. با كنار رفتن‌ پرده‌، مغازه‌اي‌ واقع‌ در شهر «ادو» ديده‌ مي‌شود كه‌ جمعي‌ از كارگران‌ و مشتريان‌ در آن‌ گرد آمده‌اند و با حرارت‌ بسيار به‌ زبان‌ عادي‌ و روزمره‌ با يكديگر مشغول‌ گفتگو هستند. اين‌ در حالي‌ است‌ كه‌ «گزا» با نواي‌ سازهاي‌ خود فضاي‌ مناسبي‌ ايجاد كرده‌ است‌ و گويي‌ شهر «ادو» را در نظر مجسم‌ مي‌كند.
به‌ زودي‌ دختر جوان‌ (همان‌ مرد ملبس‌ به‌ پوشش‌ زنانه‌) روي‌ هاتاميچي‌ ظاهر مي‌شود، اما تلاش‌ او بي‌ثمر است‌ و حقه‌اش‌ با شكست‌ مواجه‌ و سرانجام‌ شناخته‌ مي‌شود. او كه‌ در مقابل‌ چنين‌ وضعي‌ قرار گرفته‌ است‌ سعي‌ دارد از خود دفاع‌ كند. در اين‌ حالت‌ سخنان‌ او موزون‌ و شاعرانه‌ است‌. چنين‌ قسمت‌هايي‌ در تمام‌ نمايشنامه‌هاي‌ كابوكي‌ گنجانيده‌ شده‌ است‌. مثلاً در نمايشنامه‌ اول‌، قهرمان‌ پس‌ از قرباني‌ كردن‌ فرزند خود در راه‌ ارباب‌، رنج‌ و اندوه‌ خود را در قطعه‌اي‌ به‌ همين‌ شكل‌ نشان‌ مي‌دهد. قوانين‌ بازي‌ روي‌ صحنه‌ همچون‌ گذشته‌، سخت‌ و انعطاف‌ناپذيرند. هر كس‌ بازيگر نقشي‌ است‌ كه‌ يك‌ بار برايش‌ تعيين‌ شده‌ است‌. كاتاهاي‌ تعيين‌ شده‌ بايد ثابت‌ بماند و بازيگر حق‌ تغيير اشكال‌ و ابداع‌ ندارد. لباس‌ و آرايش‌ و طرز سخن‌ گفتن‌ و موسيقي‌ نيز از قاعده‌ ذكر شده‌ پيروي‌ مي‌كند.
كابوكي‌ نمايشي‌ كلاسيك‌ متشكل‌ از سه‌ عنصر اصلي‌ زيبايي‌شناختي‌ يعني‌ كاتا، موسيقي‌ و رنگ‌ است‌ كه‌ توسط‌ سخت‌گيرترين‌ شكل‌گرايان‌ سنتي‌ تنظيم‌ شده‌ است‌. كابوكي‌ با آنكه‌ مدت‌ زيادي‌ از منابع‌ خارجي‌ تغذيه‌ كرده‌ است‌؛ ولي‌ خود به‌ چنان‌ خلاقيت‌ و اصالتي‌ دست‌ يافته‌ است‌ كه‌ ديگر نمي‌توان‌ آن‌ را با هيچ‌ نوع‌ ديگري‌ از تئاتر مقايسه‌ كرد.

كابوكي‌ جديد

در روزگار جديد، تئاتر كابوكي‌ كم‌كم‌ مايه‌ اصلي‌ خود را كه‌ برخورد عواطف‌ انساني‌ با روش‌ خان‌ خاني‌ است‌، و در بسياري‌ موارد ديگر به‌ احوالات‌ مردم‌ عادي‌ يعني‌ بازرگانان‌، بدكاران‌ و موضوع‌هاي‌ خانوادگي‌ مي‌پرداخت‌، از دست‌ مي‌دهد؛ البته‌ نه‌ به‌ اين‌ معني‌ كه‌ ديگر چنين‌ مضاميني‌ وجود ندارد، بلكه‌ مضامين‌ فلسفه‌ غرب‌ در اين‌ گونه‌ نمايش‌ وارد شده‌ و در صحنه‌هاي‌ تئاتر آنها اجرا مي‌گردد. از آنجايي‌ كه‌ مردم‌ همواره‌ به‌ دنبال‌ مضامين‌ و بينشهاي‌ جديد مي‌گردند و از سويي‌ ديگر به‌ دنبال‌ دستيابي‌ به‌ شيوه‌هاي‌ اجرايي‌ نويني‌ نيز هستند، همواره‌ شاهد نفوذ تفكرات‌ و عقايد و اعمال‌ رايج‌ غربي‌، شرقي‌ و... در فرهنگ‌ ملتها مي‌باشيم‌.
در اين‌ راستا خود به‌ عينه‌ شاهد نفوذ تفكرات‌ غربي‌ در كشورمان‌ بوده‌ايم‌ و نيز به‌ كارگيري‌ شيوه‌هاي‌ اجرايي‌ اين‌ بنامان‌ را ديده‌ايم‌ و ديده‌ايم‌ كه‌ گاه‌ چگونه‌ فرهنگ‌ خودي‌ در برابر فرهنگ‌ بيگانه‌ رنگ‌ باخته‌ است‌ و... ژاپن‌ از جمله‌ كشورهايي‌ است‌ كه‌ به‌ لحاظ‌ سياستگذاري‌ عملاً مدتي‌ را به‌ دنباله‌روي‌ از غربي‌ها گذراند و در اين‌ راستا نفوذ فرهنگ‌ و تمدن‌ خاص‌ آن‌ كشورها را نيز ناخودآگاه‌ وارد كشور كرد اما آنچه‌ كابوكي‌ را نجات‌ مي‌بخشد آرمان‌گرايي‌ و نوعي‌ ديدگاه‌ ناسيوناليستي‌ هنرمندان‌ آن‌ است‌. در اين‌ نفوذ فرهنگي‌، كابوكي‌ كاران‌ بافت‌ اجرايي‌ و سنتي‌ خود را حفظ‌ كرده‌ و كوچكترين‌ تغييري‌ را در آن‌ وارد نكرده‌اند؛ اما به‌ لحاظ‌ محتوايي‌ مضامين‌ خاص‌ اروپا را دستمايه‌ قرار داده‌اند و اين‌ نه‌ به‌ مفهوم‌ استفاده‌ مطلق‌ از مفاهيم‌ آنهاست‌، بلكه‌ نمايش‌ها به‌ شكل‌ جديد و با قوانين‌ خاص‌ كابوكي‌ دوباره‌ بازنگري‌ و نوشته‌ شده‌اند.
نوعي‌ آدابته‌ در بافت‌ نوشتاري‌ متون‌ وارد شده‌ صورت‌ گرفت‌ و بدين‌سان‌ كابوكي‌ قدمي‌ در پويايي‌ خود برداشته‌ است‌. ديگر كابوكي‌ در خدمت‌ فرهنگ‌ غرب‌ نيست‌، بلكه‌ فرهنگ‌ بيگانه‌ در اختيار آن‌ قرار گرفت‌ و همانند ابزاري‌ موجب‌ رشد و توسع?‌ كابوكي‌ گرديده‌ است‌.
به‌ عنوان‌ مثال‌ آدابته‌ كردن‌ نمايش‌هاي‌ «ويليام‌ شكسپير» در اين‌ دهه‌ توسط‌ كابوكي‌كاران‌ ژاپن‌ از اين‌ گونه‌ دستاوردها است‌. از اين‌ رو كابوكي‌ نو اصطلاحي‌ است‌ كه‌ كمابيش‌ با آن‌ در مقالات‌ متعدد برخورد مي‌كنيم‌.
البته‌ كابوكي‌ در بخشي‌ از تقسيمات‌ خود به‌ آوانگاردگرايي‌ نيز روي‌ آورده‌ است‌. همانند تعزيه‌ كنوني‌ ما كه‌ كه‌ با اشكال‌ و ريخت‌هاي‌ جديد ـ نه‌ سنتي‌ و بومي‌ ـ اجرا مي‌گردد. كابوكي‌ نيز تعدادي‌ از هنرمندان‌ را كه‌ ذوق‌ فراواني‌ در جهت‌ برهم‌ ريختگي‌ فرم‌ اجرايي‌ دارند، در اختيار دارد. البته‌ همواره‌ستيزي‌ مابين‌ اين‌ آوانگاردگراها و سنتي‌كاران‌ ديده‌ مي‌شود و جالب‌ آنكه‌ عد?‌ اين‌ نوگرايان‌ كم‌ بوده‌ است‌ و هميشه‌ مورد تمسخر عام‌ و هنرمندان‌ قرار مي‌گيرند، چرا كه‌ شعار آنها پويايي‌ و تحول‌ كابوكي‌ است‌.. همانند اين‌ اختلاف‌ در جامعه‌ كنوني‌ ما نيز وجود دارد.


.......................

منابع‌:
1ـ تاريخ‌ تئاتر جهان‌ ـ اسگار براكت‌ ـ ترجمه‌ هوشنگ‌ آزادي‌ور ـ ج‌ 2
2ـ تاريخ‌ نمايش‌ در جهان‌ ـ جمشيد ملك‌پور
3ـ تاريخ‌ هنر در گذر زمان‌ ـ هورست‌ دلاكروا، ريچارد ج‌. تنسي‌. ترجمه‌ محمدتقي‌ فرامرزي‌
4ـ فصلنامه‌ تئاتر ـ شماره‌ 3 ـ سال‌ 2536ـ ص‌ 88
5ـ مقدمه‌اي‌ بر تئاتر شرق‌ ـ لاله‌ تقيان‌ ـ مجله‌ نمايش‌ شماره‌ 1 ص‌ 2
6ـ مقدمه‌اي‌ بر تئاتر شرق‌ ـ لاله‌ تقيان‌ ـ مجله‌ نمايش‌ شماره‌ 2 ص‌ 18
7ـ كابوكي‌ ـ مجله‌ نمايش‌ شماره‌ 13 ـ ص‌ 32
8ـ بن‌ راكوـ مجله‌ نمايش‌ شماره‌ 14ـ ص‌ 32
9ـ كتاب‌ نمايش‌ ـ خسرو شهرياري‌ ـ چاپ‌ سروش‌
10ـ نمايش‌ ژاپني‌ زنده‌ هزار ساله‌ ـ نوشته‌ سولانژتيري‌ ـ ترجمه‌ سهيلا نجم‌
11ـ نمايش‌ در شرق‌ ـ ترجمه‌ جلال‌ ستاري‌
12ـ نمايش‌ در ژاپن‌ ـ بهرام‌ بيضايي‌

 

معمولاً موسيقي‌ در خدمت‌ نمايش‌ است‌ و بيشتر از آنكه‌ به‌ عنوان‌ عنصري‌ منفرد مورد توجه‌ باشد، حضورش‌ ياري‌دهند? فضاي‌ صحنه‌ و مفاهيم‌ حركت‌ و بيان‌ بازيگران‌ است‌

 
نویسنده: مهرداد راياني‌ مخصوص‌
مترجم :
منبع : ماهنامه صحنه - شماره 14
تاریخ : اسفند 1382
مطالب مرتبط
 
 A.A.C/ از پل بايد گذشت
 A.A.C/ قصه‎ شرقي، نمايش شرقي
 A.A.C/ جوايز وحشت زده ام مي کنند
 A.A.C/ مثلث‌ دو ضعلي تئاتر!
 A.A.B/ عقايد روشنگري لسينگ در نمايشنامه ناتان حكيم
 
نظرات
 
نام : شهر :
   
 
 
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به شرکت فرا ارتباط می باشد