صفحه اصلی

آرشیو مقاله ها

آرشیو اخبار

همکاری با ما

تماس با ما
 
عنوان خبر
 
  
 
سامانه جمع آوری خودکار تجهیزات IT
افرنگ نیوز مجله زندگی
ماشین ایرانی
elham_fitnees_cool
فروشگاه رایکا
فروشگاه رایکا
هر روز صبح جدیدترین اخبار در افرنگ نیوز کلیک کنید ...
A.A.C/ جايگاه بخش سلا‌مت ايران بين كشورهاي منطقه در سال 1385
تعداد بازدید : 828
 
 

 
اشاره: سلا‌مت يكي از محورهاي اصلي توسعه پايدار و بخش لا‌ينفك آن براي شكوفايي و ارتقاي كيفيت زندگي است. حفظ و ارتقاي سطح سلا‌مت جامعه، لا‌زمه هر حركت و اقدام در برنامه‌ريزي اقتصادي و اجتماعي محسوب مي‌شود. فراهم سازي امكانات و تسهيلا‌ت مناسب براي تأمين سلا‌مت جسمي، رواني، اجتماعي و معنوي انسان در تمام مراحل زندگي و زنجيره حيات او از جمله حقوق طبيعي و نيازهاي اساسي انسان‌ها به شمار مي‌رود. اين مهم با صراحت و تأكيد در مكتب اسلا‌م و قانون اساسي جمهوري اسلا‌مي‌ايران نيز تبلور يافته و نقش گرفته است. قانون اساسي جمهوري اسلا‌مي‌ايران ضمن محوري شناختن سلا‌مت انسان، بهداشت و درمان را از جمله نيازهاي اساسي مي‌شناسد و دولت را مكلف كرده است تا تمام ‌امكانات خود را براي سلا‌مت افراد كشور بسيج كند (اصول 3، 29 و 43 قانون اساسي جمهوري اسلا‌مي‌ايران.)
تداوم و استمرار برنامه‌ريزي در امور مربوط به تندرستي مردم از موضوع‌هاي اساسي است و سرمايه‌گذاري در بخش بهداشت و درمان، يكي از مظاهر توسعه اقتصادي و اجتماعي محسوب مي‌شود. بخش بهداشت و سلا‌مت به منظور تأمين و ارتقاي سطح سلا‌مت جسمي، رواني و اجتماعي جامعه، در چارچوب سياست‌ها و خطمشي‌هاي تعيين شده، مجموعه‌اي نظام يافته از فعاليت‌ها و عمليات اجرايي را تدارك مي‌بيند كه مهم‌ترين آنها شامل آموزش بهداشت، پيشگيري و ايمن‌سازي عليه بيماري‌هاي واگيردار، بهداشت خانواده و مدارس، بهداشت و سالم‌سازي محيط زيست، مبارزه با بيماري‌ها، تأمين و تدارك داروهاي اساسي، تغذيه، ايجاد و راه‌اندازي مراكز و واحدهاي ارايه خدمات درمان سرپايي و بستري، تأمين و آموزش نيروي انساني پزشكي و پيراپزشكي در زمينه‌هاي مختلف پزشكي است.
شناخت روند تغيير و تحول متغيرها و شاخص‌هاي بخش بهداشت و سلا‌مت از آن رو حايز اهميت است كه بهبود اينگونه متغيرها بر فرآيند توسعه اقتصادي اجتماعي از آن جمله ارتقاي قابليت‌ها و توانمندسازي مردم، افزايش بازده اقتصادي، متعالي‌تر شدن رفتارهاي اقتصادي اجتماعي (مانند باروري ) و در نهايت تقويت و تحكيم انسجام ملي داراي اثرهاي عميق و فراگيري است. مقايسه بين‌المللي اين شاخص‌ها علا‌وه بر نماياندن جايگاه جهاني و شناخت وضعيتي كه كشور از اين نقطه نظر در سطح جهاني داراست، اهتمام و تلا‌ش‌هاي آتي را به سمت و سويي سوق مي‌دهد كه حامل دست‌آوردهاي ارزنده‌تري در زمينه ارتقاي سطح سلا‌مت و بهداشت جامعه باشد.
در ادامه وظايف بخش سلا‌مت و بهداشت و ويژگي‌ها و ساختار كلي آن ارايه مي شود.
وظايف بخش
بنابر تعريف، نظام سلا‌مت مشتمل بر تمام سازمان‌ها و منابعي است كه به ارايه اقدام‌هاي سلا‌مت مي‌پردازند و اقدام سلا‌مت عبارت است از هرگونه تلا‌شي كه خواه در مراقبت سلا‌مت فردي، خدمات سلا‌مت عمـــومي ‌يا از طـــريق برنامه‌هاي بين بخشي انجام مي‌گيرد و هدف اصلي آن ارتقاي سلا‌مت است. به جراCت مي‌‌توان گفت كه در جهان امروز، زندگي تمام افراد در دستان نظام سلا‌مت قرار دارد. نظام سلا‌مت مسؤوليتي حياتي و مداوم نسبت به افراد در كل دوره زندگي آنها دارد. نظام سلا‌مت با اعاده، حفظ و بهبود وضعيت سلا‌مت افراد، خانواده‌ها و جوامع‌، براي ارتقاي سطح و كيفيت زندگي آحاد جامعه ايفاي نقش مي‌كند.
وظايف بخش در حال حاضر در قالب‌هاي زير هستند:
– خدمات پيشگيري مشتمل بر تأمين سلا‌مت مادر و كودك‌، بهداشت باروري و تنظيم خانواده، كنترل بيماري‌هاي واگيردار و غير واگير‌دار، بهداشت محيط، بهداشت حرفه‌اي، بهداشت روان‌، بهداشت مدارس‌، آموزش و ارتقاي سلا‌مت، بهداشت دهان و دندان و بهبود تغذيه.
- خدمات باليني مشتمل بر تشخيص، مراقبت، مديريت و درمان.
- بازتواني و نوتواني.
- پاسخگويي به خطرات و بلا‌يا در كشور.


ويژگي‌هاي بخش
انسان از ديدگاه تئوري و سرمايه انساني محوراصلي توسعه پايدار است و سلا‌مت به عنوان عامل مهمي در رشد اقتصاد ملي شناخته مي‌شود. در واقع كالا‌ي سلا‌مت، بازار سلا‌مت و نگرش جامعه درباره سلا‌مت داراي خصوصياتي بوده كه به آن در جوامع انساني جايگاه و ارزش ويژه‌اي بخشيده است.
پاره‌اي از ويژگي‌هاي اجتماعي منحصر به فرد سلا‌مت (بهداشت و درمان) عبارت‌اند از:
1 حقي است همگاني و برابر كه نتيجه آن تأمين طولا‌ني‌ترين عمر ممكن تواCم با سلا‌متي، زندگي با كيفيت و عاري از معلوليت و ناتواني براي كل آحاد جامعه است.
1 حقي است همگاني و برابر كه نتيجه آن تأمين طولا‌ني‌ترين عمر ممكن تواCم با سلا‌متي، زندگي با كيفيت و عاري از معلوليت و ناتواني براي كل آحاد جامعه است.
2 برخورداري از آن براي تمام سنين و گروه‌هاي اجتماعي با هر ميزان درآمد بايد در دسترس و قابل استفاده باشد(عدالت در بهره‌مندي از خدمات و تأمين مالي.)
3 خطر و زيان ناشي از بيماري، تنها به فرد و خانواده وي مربوط نمي‌شود و اثر آن به جامعه محلي، ملي و بين المللي نيز برمي‌گردد.
4 عوامل اثرگذار بر سلا‌مت، ويژگي‌هاي چند بخشي دارد و آثار دگرگوني سيماي سلا‌مت 1 در كشور اثر اين عوامل را تشديد مي‌كند. همچنين عواملي مانند فقر و خشونت، صنعتي شدن، تغيير شيوه زندگي، آلودگي محيط زيست، تغيير عادتها، حوادث و سوانح جادهاي، استرس و... بر اين عوامل اثر هم افزايي دارد.
5 منافع حاصل از خدمات سلا‌مت و اثر بخشي آن نقش بزرگي در خارج از بخش سلا‌مت دارد.
6 خدمات سلا‌مت به عنوان كالا‌يي عمومي2 از طرف دولت‌ها حمايت و ضمانت مي‌شود و تأمين آن جزء وظايف حاكميت است.
7 ارايه خدمات سلا‌مت به علت دگرگوني سيماي سلا‌مت و توسعه علوم و فناوري‌هاي جديد روز به روز پيچيده‌تر و گران‌تر مي‌شود.
حياتي بودن خدمات سلا‌مت، عدم تقارن اطلا‌عات، عدماطمينان و وضعيت انحصاري در ارايه آنها، مي‌تواند رقابت پذيري و آزادي در انتخاب و حاكميت مشتري در اين بخش را به طور اساسي مخدوش‌‌كند. نامتقارن بودن اطلا‌عات در اين خصوص و تقاضاي القايي بر آگاهي مشتري و تصميم‌گيري عقلا‌يي او تأثير جدي دارد. اثرهاي خارجي و ناهمگوني خدمات به ترتيب بازار ناكامل و محصول ناهمگون ايجاد مي‌كنند و همچنين افزايش فزاينده هزينه‌هاي سلا‌متي، آزادي در انتخاب و تصميمگيري عقلا‌يي مشتري را تحت تأثير قرار مي‌دهد،از اين رو، با توجه به عوامل ياد شده در ارايه خدمات سلا‌مت با پديده شكست بازار3مواجه هستيم.
ساختار كلي بخش
ساختار ادغام يافته خدمات سلا‌متي را دركشور مي‌توان به چهار سطح طبقه بندي كرد:
1 خدمات پيشگيري يا مراقبت‌هاي اوليه بهداشتي كه در سطح گسترده‌اي به طور عمده توسط شبكه بهداشتي و درماني دولتي در شهر و روستا به طور رايگان ارايه مي‌شود.
2 خدمات درماني سرپايي عمومي‌و تخصصي كه توسط مراكز دولتي و خصوصي ارايه مي‌شود.
3 خدمات درماني بستري كه در اين گروه علا‌وه بر وزارت بهداشت، سازمان تأمين اجتماعي و ساير نهادهاي دولتي (ارتش، شركت نفت و...)، بخش خصوصي وتعاوني نيز نقش قابل توجهي دارند.
4 خدمات توانبخشي كه توسط مراكز دولتي و خصوصي ارايه مي‌شود.
تاكنون با جايگاه و ساختار كلي بخش سلا‌مت و بهداشت و اهميت آن در جامعه آشنا شده‌ايم. مسأله‌اي كه در ادامه بايد مورد توجه قرار گيرد، مقايسه وضعيت شاخص‌هاي اين بخش در ايران با ساير كشورهاي هم‌جوار است تا بدين ترتيب وضعيت ايران در مورد اين بخش مهم از توسعه اقتصادي در قياس با ساير كشورها مشخص شود.


مقايسه شاخص‌هاي بخش با كشورهاي ديگر
تبيين شاخص ها
نظام سلا‌مت، براي دستيابي به اهداف عالي خود كه ارتقاي سلا‌مت جامعه در عين پاسخگويي به انتظارات و مشاركت عادلا‌نه مالي آحاد جامعه است، چهار عملكرد اصلي توليت، تأمين و تخصيص مالي، توليد منابع و ارايه خدمات را به عهده دارد. عملكرد نظام سلا‌مت را در مجموع مي‌توان توسط شاخص‌هاي زير بررسي كرد:
اميد به زندگي، شاخص پاسخگويي نظام سلا‌مت، شاخص نابرابري اميد به زندگي كودكان، شاخص توزيع پاسخگويي، شاخص عادلا‌نه بودن مشاركت مردم، شاخص كلي دست‌آورد نظام سلا‌مت، ميزان مرگ و مير شيرخواران، ميزان مرگ و مير كودكان، ميزان مرگ و مير نسبي كودكان زير پنج سال، ميزان مرگومير مادران باردار، ميزان نسبي مرگ و مير (بيماري‌هاي واگيردار)، ميزان مرگ و مير بيماري‌هاي خاص، شاخص‌هاي ابتلا‌، شاخص‌هاي ناتواني، شاخص‌هاي وضعيت تغذيه، شاخص‌هاي استفاده از خدمات، شاخص‌هاي بهداشت رواني و اجتماعي، شاخص‌هاي زيستمحيطي، شاخص‌هاي سياست‌هاي بهداشتي و شاخص‌هاي كيفي.
برخي از آنها مانند شاخص‌هاي اهداف توسعه هزاره، از شاخص‌هاي مورد توجه سازمان‌هاي بين المللي هم بوده است كه مهم‌ترين اين شاخص‌ها، عبارت‌اند از: نرخ مرگ و مير مادران، نسبت زايمان‌هاي انجام شده توسط افراد دوره‌ديده، شاخص‌هاي بهداشت باروري، نرخ مرگ و مير كودكان و نوزادان، شاخص مرگ به علت بيماري‌هايي از جمله AIDS، سل، مالا‌ريا و علا‌وه بر اينها نسبت پزشكان به جمعيت، نسبت تعداد تخت بيمارستاني به جمعيت، شاخص‌هاي كنترل جمعيت و پوشش تنظيم خانواده و اميد به زندگي از جمله مهم‌ترين شاخص‌هاي مهم در بخش سلا‌مت هستند.
نظر به اينكه سنجش و اندازه گيري شاخص‌هاي ياد شده اغلب سال به سال صورت نگرفته و در دوره‌هاي زماني 3 تا 5 ساله محاسبه مي‌شود. از اين رو، امكان مقايسه اغلب شاخص‌ها در سال‌هاي 2005 و 2006 وجود نخواهد داشت.
اغلب سال به سال صورت نگرفته و در دوره‌هاي زماني 3 تا 5 ساله محاسبه مي‌شود. از اين رو، امكان مقايسه اغلب شاخص‌ها در سال‌هاي 2005 و 2006 وجود نخواهد داشت.
با اين همه در اين گزارش سعي شد تا سه شاخص اميد به زندگي، استفاده از روش‌هاي پيشگيري از بارداري و نسبت پزشكان به جمعيت را كه دسترسي بيشتري به اطلا‌عات سال‌هاي مورد نظر در خصوص آنها وجود داشته است، مورد بررسي قرار دهيم.
شاخص اميد به زندگي در بدو تولد
اصلي‌ترين شاخصي كه وضع بهداشت و سلا‌مت را در كل جمعيت نشان مي‌دهد، اميد به زندگي در بدو تولد است. اين شاخص متوسط سال‌هايي است كه انتظار مي‌رود يك فرد در بدو تولد، عمر و زندگي در پيش داشته باشد. اين شاخص مستقل از ساختار سني جمعيت بوده و به تفكيك جنسيت محاسبه مي‌شود. در اغلب جوامع به دليل ساختار جسمي و فيزيولوژيكي، اميد زندگي زنان بيش از مردان است.
اين شاخص همچنين يكي از مهم‌ترين شاخص‌هاي سنجش توسعه انساني جوامع، است. چون درونمايه اين شاخص، در متن تحولا‌ت كاركردهاي اقتصادي اجتماعي به ويژه در زمينه‌هاي بهداشتي و درماني نهفته است و متأثر از دگرگوني‌هايي است كه در ميزان مرگومير كودكان و اطفال به وقوع مي‌پيوندد.
يادآور مي شود، سطح آگاهي‌هاي اجتماعي جمعيت به‌ويژه مادران در مورد نحوه نگهداري و مراقبت از نوزادان، سطح خدمات بهداشتي و درماني كشور از جمله طب پيشگيري و دسترسي به امكانات بهداشتي و درماني كه خود تابعي از ميزان با سوادي خانواده‌ها و وجود امكانات و تأسيسات، تسهيلا‌ت درماني و بهداشتي است، در اين شاخص نقش مؤثر و تعيين كننده‌اي دارد.
شاخص تعداد پزشك به ازاي هر هزارنفر جمعيت
تعداد پزشك به ازاي هر هزار نفر جمعيت از شاخص‌هاي مهم در بخش سلا‌مت است. در واقع اين شاخص تعداد پزشكان عمومي‌و تخصصي را نسبت به كل جمعيت و به ازاي هر هزار نفر نشان مي‌دهد. براساس الگوهاي مدرن، ايجاد منابع و از جمله تربيت نيروهاي انساني ماهر در بخش سلا‌مت يكي از وظايف چهارگانه نظام سلا‌مت، محسوب مي‌شود و اين مهم، بر عهده دانشگاه‌هاي علوم پزشكي گذاشته شده است. يادآور مي‌شود كه عملكرد مطلوب نظام سلا‌مت در تمام جنبه‌ها از قبيل خدمات بهداشتي درماني، پژوهش، مديريت و رهبري و آموزش به طور كامل به دانش، مهارت‌ها و توانايي‌هاي فارغ التحصيلا‌ن دانشگاه‌هاي علوم پزشكي بستگي دارد.


شاخص ميزان گستردگي استفاده از روش‌هاي پيشگيري از بارداري
يكي از شاخص‌هاي مهم كه روي نرخ باروري جامعه تأثير
يكي از شاخص‌هاي مهم كه روي نرخ باروري جامعه تأثير مي‌گذارد ، ميزان استفاده از روش‌هاي پيشگيري از بارداري در بين زنان 15 تا 49 ساله است. اين شاخص از شاخص‌هاي مهم برنامه تنظيم خانواده در كشور است.
در اين شاخص تمام روش‌هايي كه زن يا مرد براي جلوگيري از بچه دار شدن استفاده مي‌كند اعم از روش‌هاي سنتي يا روش‌هاي مؤثر كه با به كارگيري يك وسيله پيشگيري يا با انجام عمل جراحي جلوگيري از بارداري ميسر مي‌شود، مورد توجه قرار مي‌گيرد.
تحليل شاخص‌ها
اميد به زندگي در بدو تولد
‌ براساس گزارش سنتز ملي نتايج پيش‌بيني جمعيت دفتر مديريت و برنامه ريزي اقتصاد كلا‌ن مي‌توان برآورد كرد كه اميد به زندگي در بدو تولد جمعيت كشور از 7/71 سال 1384 به 72 سال در سال 1385 افزايش يابد. مهم‌ترين علل افزايش اميد به زندگي در سال‌هاي اخير كاهش ميزان مرگ و مير كودكان زير پنج سال‌، افزايش دسترسي مردم به خدمات بهداشتي– درماني از طريق گسترش و توسعه شبكه بهداشتي – درماني كشور‌، افزايش سطح سواد و آگاهي‌هاي اجتماعي و ايجاد تسهيلا‌ت در مناطق روستايي است.
خطرات سلا‌مت، عواملي هستند كه به طور بالقوه احتمال بروز يك بيماري يا يك عارضه نامطلوب را افزايش مي‌دهند. هر يك از اين عوامل خطر، در ارتباط با بيماري‌هاي مختلفي قرار مي‌گيرد و در مجموع درصد عمده‌اي از بار بيماري‌ها و مرگ و مير را مي‌توان به تعدادي از عوامل خطر منتسب كرد. از مهم‌ترين خطرات سلا‌مت و كاهش اميد به زندگي در ايران مرگ ناشي از حوادث ترافيكي است(جدول شماره يك.)
كشور ايران از نظر اين شاخص در سال 2005 در ميان 24 كشور منطقه با اميد به زندگي 71سال در بدو تولد داراي رتبه پنجم بوده است. به طوري كه ايران نسبت به كشورهاي افغانستان، عراق، يمن، پاكستان، تاجيكستان، تركمنستان، قزاقستان، ازبكستان، قرقيزستان، تركيه، قطر و مصر وضعيت بهتري دارد.
دلا‌يل اصلي افزايش اميد به زندگي در ايران، كاهش ميزان مرگو مير ناشي از بيماري‌هاي تنفسي و اسهال كودكان، افزايش پوشش واكسيناسيون، دسترسي رايگان و سراسري به خدمات زايمان ايمن و تنظيم خانواده، مبارزه با سوء تغذيه، تغذيه با شير مادر، بهبود كيفيت مراقبت‌هاي بهداشتي، افزايش دسترسي مردم به مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه، گسترش شبكه‌ها و مراكز بهداشتي در كشور و سازماندهي شبكه فوريت‌هاي پزشكي ‌بوده‌است. بررسي‌ها نشان دهنده آن است كه سرمايه‌گذاري در افزايش سواد زنان، بهبود كيفيت آب آشاميدني سالم، توسعه اقتصادي اجتماعي و برنامه‌هاي فقر زدايي نقش بسزايي در كاهش نابرابري‌هاي موجود در شهر و روستا دارد.
شاخص اميد به زندگي در سال 2006 براي ايران 72 سال بوده كه بدين ترتيب رتبه ايران در كشورهاي منطقه پنجم است. از‌اين رو، ايران در همين مقايسه در سال 2006 نسبت به كشورهاي افغانستان، عراق، يمن، پاكستان، تركمنستان، تاجيكستان، قزاقستان، ازبكستان و قرقيزستان، مصر، تركيه و ارمنستان از وضعيت مطلوب تري برخوردار است.
در اين خصوص كشورهاي كويت با 78 سال و افغانستان با 42 سال اميد به زندگي در بدو تولد به ترتيب داراي رتبه‌هاي اول و آخر منطقه هستند.
شاخص تعداد پزشك به ازاي هر هزار نفر جمعيت
آمار مربوط به شاخص تعداد پزشك در جدول شماره 2 براساس اطلا‌عات سايت سازمان جهاني بهداشت ارايه شده است. مقايسه آمار متعلق به كشور ايران با ساير كشورها حاكي از آن است كه ايران با 3/1پزشك به ازاي هر هزار نفر جمعيت در ميان 25 كشور منطقه، در سال‌هاي 2005 و 2006 در رتبه پانزدهم قرار دارد.به‌طوري كه ايران با 3/1پزشك به ازاي هر هزار نفر وضعيت بهتري را نسبت به كشورهاي افغانستان، يمن، مصر، پاكستان و بحرين داشته است.
كشورهاي تركمنستان با 2/4 نفر پزشك و افغانستان با 2/0 نفر پزشك به ازاي هر هزار نفر جمعيت به ترتيب رتبه‌ اول و آخر را در بين كشورهاي منطقه دارند.
به نظر مي رسد در صورتي كه قرار باشد شاخص مربوط به تعداد پزشك بهبود يابد، بايد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي به عنوان متولي بخش، براساس نياز نظام سلا‌مت، سياست‌هاي آموزشي خود را تعيين كند و تركيب، تعداد و مشخصات ارايه كنندگان مورد نياز خود را مشخص سازد و براساس توان و صلا‌حيت دانشگاه‌هاي علوم پزشكي، تربيت آنان را مطابق يك الگوي كارآ سفارش دهد. بنابراين دانشگاه‌هاي علوم پزشكي با علم بر نيازها، شرايط، الزام‌ها و مقتضيات نظام سلا‌مت به تربيت دانشجوياني مي‌پردازند كه پس از فارغ التحصيلي قادرند با كسب دانش و توانايي‌هاي مورد نياز با مسايل پيچيده نظام سلا‌مت مواجه و نقش‌هاي تعيين شده را به خوبي عهده دار شوند.
ميزان گستردگياستفاده از روش‌هاي پيشگيري از بارداري
رقم اين شاخص در سال 1384 در ايران 74 درصد بوده و متوسط اين شاخص در كشورهاي حوزه آسياي جنوب غربي 5/50 درصد يادآوري شده است. بنابراين ايران رتبه اول را در بين كشورهاي منطقه برخوردار است. اجراي سياست‌ها و برنامه‌هاي كنترل جمعيت طي برنامه‌هاي اول و دوم توسعه در زمينه‌هاي افزايش سطح سواد و آگاهي عمومي‌مردم به‌ويژه زنان، گسترش برنامه تنظيم خانواده در اقصي نقاط كشور، موجب كاهش نرخ باروري و در نتيجه كاهش نرخ رشد، شده است.
رقم اين شاخص در سال 1384 در ايران 74 درصد بوده و متوسط اين شاخص در كشورهاي حوزه آسياي جنوب غربي 5/50 درصد يادآوري شده است. بنابراين ايران رتبه اول را در بين كشورهاي منطقه برخوردار است. اجراي سياست‌ها و برنامه‌هاي كنترل جمعيت طي برنامه‌هاي اول و دوم توسعه در زمينه‌هاي افزايش سطح سواد و آگاهي عمومي‌مردم به‌ويژه زنان، گسترش برنامه تنظيم خانواده در اقصي نقاط كشور، موجب كاهش نرخ باروري و در نتيجه كاهش نرخ رشد، شده است.
كشور ايران از نظر اين شاخص در ميان كشورهاي منطقه در سال 2005 با 74 درصد استفاده از روش‌هاي پيشگيري داراي رتبه اول است.پس از ايران كشور تركيه در اين شاخص، رتبه بعدي را دارد. ياد آور مي‌شود، افغانستان با 5 درصد استفاده از روش‌هاي پيشگيري از بارداري رتبه آخر را در كشورهاي منطقه داراست.
در سال 2006 نيز ايران با 78 درصد استفاده از روش‌هاي پيشگيري رتبه اول را در ميان كشورهاي منطقه داراست و همانند سال قبل از آن، افغانستان نيز با 10 درصد استفاده از روش‌هاي پيشگيري از بارداري همچنان رتبه آخر را در ميان كشورهاي منطقه، دارد.
از دلا‌يل اصلي بهبود وضعيت پوشش تنظيم خانواده در زمينه بهداشت مادران توانمندسازي زنان به منظور ارتقاي سلا‌متي آنها، تداوم سياست كنترل باروري، توسعه الگوي زندگي سالم، كاهش رفتارهاي پرخطر، طراحي و استقرار نظام جامع اطلا‌عات سلا‌مت، تأمين منابع مالي مورد نياز براي مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه توسط دولت و گسترش بيمه‌ها با جهتگيري بهداشتي است.
يادآور مي‌شود بررسي پايش و ارزشيابي بهداشت باروري كه در سال 1384 توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي انجام شده است، شاخص مربوط به پيشگيري از بارداري را در تمام روش‌ها 9/78 درصد، نشان مي‌دهد.
در كنار موارد يادشده، بايد به بهبود ارايه خدمات تنظيم خانواده در كل كشور اشاره كرد كه به طور خلا‌صه به شرح زير است:
كاهش بارداري ناخواسته كه يكي از اهداف برنامه تنظيم خانواده است.
كاهش زوج‌هايي كه نمي‌خواهند بچه دار شوند اما از هيچ روش پيشگيري از بارداري نيز استفاده نمي‌كنند.
– افزايش CPR مدرن (درصد استفاده كنندگان از روش‌هاي مدرن پيشگيري از بارداري .)
افزايش استفاده صحيح از قرص‌هاي پيشگيري از بارداري.
پي نوشت‌ها:
-Epidemiological & Demographical Transition 1
- Public Good 2
-Market Failure 3
* معاون دفتر امور سلا‌مت

 
نویسنده:
مترجم :
منبع : هفته نامه برنامه - شماره 228، مرداد 1386
تاریخ : مرداد 1386
مطالب مرتبط
 
 مصرف مرتب مقدار کمي آسپيرين از خطر سرطان مي کاهد
 10 واقعيت شگفت‌انگيز درمورد بدن انسان
 A.A.B/ تحليل و سنجش درجه تمركز و پراكنش شاخص هاي بهداشتي – درماني شهر اصفهان
 A.A.B/ ميزان آگاهي بهداشتي مربيان بهداشت مراكز آموزش استثنايي
 A.A.B/ بيماري هاي هپاتيت - شناخت راه هاي انتقال و پيشگيري از آن
 
نظرات
 
نام : شهر :
   
 
 
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به شرکت فرا ارتباط می باشد