مقاله ها
نویسنده : دکتر غلامعلی نجفی پاریزی ، دکتر رضا آقاسی زاده
بازدید : 609

متن زیر چكیده می باشد، برای دریافت متن كامل مقاله بر روی فایل مقاله كلیك كنید


 مقدمه: هدف اکثر درمان های پریودنتال کاهش عمق پروبینگ و حفظ یا بهبود سطح چسبندگی بالینی می باشد. یکی از روش های درمانی مطرح شده برای بازسازی نسوج پریودنتال و دستیابی به این هدف تکنیک بازسازی هدایت شده بافتی می باشد. هدف از انجام این مطالعه مقایسه نتایج درمانی ضایعات استخوانی یک دیواره با استفاده از دو تکنیک بازسازی هدایت شده بافتی و فلپ / دبریدمان به تنهایی بود.
روش: مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی شاهددار بود که بر روی 8 بیمار 43-32 ساله انجام شد. در سمت آزمون بعد از انجام فلپ/دبریدمان از غشاء کلاژنی استفاده گردید اما در سمت شاهد تنها فلپ/دبریدمان انجام شد. نتایج قبل از عمل و 6 ماه پس از عمل در هر دو گروه و بین گروه ها با استفاده از Paired t-test مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
یافته ها: نتایج حاصله از مطالعه در سمت آزمون نشان داد که عمق پروبینگ بعد از عمل نسبت به قبل از عمل به طور متوسط 5/5 میلی متر کاهش یافته و میزان Bone fill به دست آمده نیز 75/2 میلی متر گزارش شد. در سمت شاهد، عمق پروبینگ به طور متوسط 7/5 میلی متر کاهش یافته و 5/1 میلی متر نیز Bone fill به دست آمد. در مورد میزان Bone fill و کاهش عمق ضایعه همی سپتال پس از 6 ماه بین دو سمت آزمون و شاهد اختلاف معنی دار آماری گزارش شد (01/0P=، 0001/0P<).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده از این مطالعه استفاده از غشاء کلاژنی در درمان ضایعات داخل استخوانی یک دیواره نتایج بالینی بهتری در مقایسه با انجام فلپ/دبریدمان به تنهایی دارد.


طراحی وب سایتفروشگاه اینترنتیطراحی فروشگاه اینترنتیسیستم مدیریت تعمیر و نگهداریسامانه تعمیر و نگهداری PM سامانه جمع آوری شناسنامه کامپیوتر سیستم جمع آوری شناسنامه کامپیوتر سیستم مدیریت کلان IT طراحی وب سایت آزانس املاک وب سایت مشاورین املاک طراحی پورتال سازمانی سامانه تجمیع پاساژ آنلاین پاساژ مجازی

نام : *

پیغام : *