صفحه اصلی

آرشیو مقاله ها

آرشیو اخبار

همکاری با ما

تماس با ما
 
عنوان خبر
 
  
 
سامانه جمع آوری خودکار تجهیزات IT
افرنگ نیوز مجله زندگی
ترجمه فارسي به چيني کانون مترجمين زبان چيني
آقاي رييس جمهور! طرح انتقال آب درياي خزر را به رفراندوم بگذاريد
مافياي مهاجر‌كُش
5 توصيه براي مبتلايان به نارسايي قلبي
سرطان و ام اس بيماري‌هايي که با تغييرات ژنتيکي به جان افراد مي‌افتند
شکنجه نوزاد به بهانه درمان زردي!
نکات بهداشتي قبل و بعد سفر
تهديد روابط زناشويي با اين اختلال زنانه
بالا بودن ميانگين مرگ‌هاي زودرس در ايران
اصل محرمانگي اسرار پزشکي
چرا چيپس تا اين حد ضرر دارد؟
رابطه موز با يبوست!
راهکار سالاري براي فروکش بحران در تامين احتماعي چيست؟
شما هم فکر مي‌کنيد زشت هستيد؟
اينفوگرافيک/از سرما خوردگي تا آنفلوآنزا
چرا کاهش وزن دشوار است؟
ارزش تغذيه اي انواع نان
چگونه بايد با مرگ همسر کنار بياييم؟
مصرف پنير را کم کنيد
توصيه‌هاي علمي براي کاهش درد آرتروز
کاهش احساس خستگي با اين ميان وعده ها
بررسي عوامل اجتماعي مؤثر بر مشارکت اعضاي تعاوني‏هاي توليدي کشاورزي و مقايسة آن با تعاوني‌هاي توليدي صنعتي در استان تهران
تعداد بازدید : 611
 
 به لحاظ تاريخي، در مناسبات اقتصادي-اجتماعي ايران، شکل‏هاي سنتي همکاري‏هاي تعاوني، به ويژه در بخش کشاورزي، حضور پررنگي داشتند. از سال 1314 اولين اشکال تعاوني مدرن ايران در روستاي داورآباد گرمسار شکل گرفت، ولي تا کنون بخش تعاون نتوانسته است جايگاه درخوري در اقتصاد و اجتماع ايران به دست آورد. در واقع، تعاون نتوانسته است عملاً به سامانه­اي براي جلب مشارکت فعال مردمي در حوزه اقتصادي- اجتماعي بدل شود. با توجه به اين مهم که توسعه و رونق بخش کشاورزي هم به طور مستقيم در توسع? اقتصادي کشور تأثير مثبت دارد و هم با کاهش مهاجرت روستاييان به شهرهاي بزرگ از مشکلات کلان شهرها مي‏کاهد، اهميت تعاوني­هاي کشاورزي به عنوان بستري براي سامان دادن به مشارکت­هاي مردمي در مسير توسع? اقتصادي بيشتر روشن مي شود. نظريه‏پردازان تعاون نيز گسترش تعاوني­هاي کشاورزي را يکي از مؤثرترين شيوه­ها براي کاهش فقر و توسع? مناطق روستايي مي‏دانند؛ براي نمونه، کانتورو (Kuntoro 2006) معتقد است که تعاوني­ها فرصت­هايي را به کشاورزان مي­دهند که واحدهاي کوچک تجاري خود را بهبود بخشند. نادسون و همکاران (Knudson et al. 2004) نيز اعتقاد دارند بايد توسعة محصولات نوآورانه و کسب و کار جديد در کشاورزي يک اولويت اساسي در سياست­گذاري­ها باشد و ايجاد بازارهاي جديد و روند رو به رشد نوآوري در محصولات نيز همين ضرورت را ايجاب مي­کند. بنابراين، با ايجاد و ارتقاي تعاوني­هاي توليدي و افزايش مشارکت روستاييان در آن‏ها مي­توان در راستاي توسعه و گسترش محصولات نوآورانه و کسب و کار جديد در روستاها، پيشبرد برنامه­­اي توسعة روستايي، اشتغال پايدار و کنترل مهاجرت اقدام کرد. ليکن موفقيت تعاوني هاي کشاورزي بستگي زيادي به ميزان و عمق مشارکت مردمي در آن‏ها دارد. مطالعات نشان از آن دارند که ميزان مشارکت مردمي مهم‎ترين عامل موفقيت و پايداري تعاوني‏هاي کشاورزي است (Shufang & Leonard 1998 و انصاري، 1383؛ پيش بين، 1391). همچنين اين بررسي­ها حاکي از آن هستند که ميزان مشارکت در تعاوني‎هاي کشاورزي ايران کمتر از گذشته شده است. صاحب‏نظران معتقدند تعاوني‏هاي کشاورزي ظرفيت‏هاي ارزشمندي براي رونق بخشيدن به بخش کشاورزي دارند. اين تعاوني‏ها فرصت مناسبي براي مشارکت کشاورزان، همکاري آنان در زمينه هاي مختلف، انتقال تجربيات و آموزش شيوه ها و رويکردهاي علمي در امر کشاورزي و بازاريابي به وجود مي آورند.  (بلک برن، 1380؛ شهبازي، 1381 و Roling 2003). در ايران نيز تعاوني‏هاي کشاورزي فرصت‏هاي مناسبي براي همکاري، آموزش و رونق اقتصادي بخش کشاورزي به وجود آورده‏اند، اما پژوهش‏ها دلالت بر اين دارند که موانع موجود بر سر راه مشارکت فعال کشاورزان در تعاوني‏هاي کشاورزي شکست يا رکود تعاوني‏هاي کشاورزي را به همراه داشته است. چنين وضعيتي اين پرسش را مطرح مي­سازد که چه مانعي بر سر راه مشارکت مؤثر اعضاي تعاوني­ها و ايفاي نقش مؤثرتر بخش تعاون در اقتصاد کشور وجود دارد؟ به عبارتي، چرا بخش تعاون نتوانسته است کانال مناسبي براي هدايت ظرفيت‌هاي اجتماعي و مشارکت مردم در طرح توسع? اجتماعي- اقتصادي فراهم نمايد؟ اين پرسش وقتي برجسته مي‌شود که به اين واقعيت توجه شود که با وجود اهتمام دولت به توسع? بخش کشاورزي، تأکيد بر رونق تعاوني هاي کشاورزي، وجود ظرفيت‌هاي بالقوه در کشاورزي کشور و وجود زمينه‌هاي مناسب براي سرمايه گذاري در اين بخش، عملاً مشارکت اعضاي تعاوني‌هاي کشاورزي از سطح عضويت ساده و مشارکت انفعالي فراتر نمي رود، در حالي که به دليل ماهيت مردمي تعاوني­ها، توسعه تعاوني­ها بدون مشارکت فعالانه اعضاي آن‏ها ميسر نمي باشد. با توجه به مطالب پيش‎گفته، مقاله حاضر به دنبال بررسي عوامل اجتماعي مؤثر بر مشارکت اعضاي تعاوني­هاي کشاورزي و مقايسة آن با اعضاي تعاوني هاي صنعتي است.  با الهام از مباني نظري و تجربي (براي نمونه: Bhuyan 1998 ؛ John et al. 2001؛ Scrimgeour 2006 و آذري و همـکاران، 1388؛  نکويي نائيني و همکاران، 1388)، در اين مقاله نقش عواملي همچون سرماي? اجتماعي، باورهاي مشترک، آگاهي، سود دريافتي، پايگاه اجتماعي و برخي متغيرهاي زمينه­اي بررسي شده است. بنابراين، پژوهش حاضر به دنبال بررسي اين پرسش است که هر کدام از عوامل مطرح شده به چه ميزان و با چه سازوکاري با مشارکت اعضا در تعاوني‌هاي کشاورزي مرتبط و بر آن اثرگذارند؟ همچنين از اين نظر، وضعيت تعاوني‏هاي کشاورزي در مقايسه با تعاوني‏هاي صنعتي چگونه است؟
 
نویسنده: مهران جورابلو دانش آموخته ي دکتراي جامعه شناسي
مترجم :
منبع : فصلنامه ي علمي پژوهشي تعاون و کشاورزي
تاریخ : بهار 1394
مطالب مرتبط
 
 بررسي عوامل اجتماعي مؤثر بر مشارکت اعضاي تعاوني‏هاي توليدي کشاورزي و مقايسة آن با تعاوني‌هاي توليدي صنعتي در استان تهران
 عوامل اجتماعي مؤثر بر ميزان مشارکت اعضاي تعاوني‏هاي توليدي استان تهران
 
نظرات
 
نام : شهر :
   
 
امير مسعوداکبرنيا تهران
بسيار عالي و خرسند از موفقيت شما در تمامي عرصه ها
 
امامي تهران
با تشکر از مطلب خوب آقاي دکتر
 
منصورزارعي کارشناس تعاون تهران
باتشکراز مطالب خوب آقاي دکتر.اميداست مطالب درسياستهاي اقتصاد مقاومتي توسط مديران ذيربط موردمداقه قر
 
 
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به شرکت فرا ارتباط می باشد