صفحه اصلی

آرشیو مقاله ها

آرشیو اخبار

همکاری با ما

تماس با ما
 
عنوان خبر
 
  
 
سامانه جمع آوری خودکار تجهیزات IT
افرنگ نیوز مجله زندگی
هر روز صبح جدیدترین اخبار در افرنگ نیوز کلیک کنید ...
آقاي رييس جمهور! طرح انتقال آب درياي خزر را به رفراندوم بگذاريد
مافياي مهاجر‌كُش
5 توصيه براي مبتلايان به نارسايي قلبي
سرطان و ام اس بيماري‌هايي که با تغييرات ژنتيکي به جان افراد مي‌افتند
شکنجه نوزاد به بهانه درمان زردي!
نکات بهداشتي قبل و بعد سفر
تهديد روابط زناشويي با اين اختلال زنانه
بالا بودن ميانگين مرگ‌هاي زودرس در ايران
اصل محرمانگي اسرار پزشکي
چرا چيپس تا اين حد ضرر دارد؟
رابطه موز با يبوست!
راهکار سالاري براي فروکش بحران در تامين احتماعي چيست؟
شما هم فکر مي‌کنيد زشت هستيد؟
اينفوگرافيک/از سرما خوردگي تا آنفلوآنزا
چرا کاهش وزن دشوار است؟
ارزش تغذيه اي انواع نان
چگونه بايد با مرگ همسر کنار بياييم؟
مصرف پنير را کم کنيد
توصيه‌هاي علمي براي کاهش درد آرتروز
کاهش احساس خستگي با اين ميان وعده ها
نصب نرم افزار ها در لينوکس
تعداد بازدید : 8310
 
 


I. روش هاي نصب برنامه ها در لينوکس [1]
    با  توجه به گستردگي توزيع هاي لينوکس مسلما روش هاي نصب نرم افزار ها نيز متفاوت خواهد بود . در ابتدا به تعريف مفهون کد منبع يا Source Code مي پردازم . يک نرم افزار در ابتدا فقط يک سري حروف و کلمات است که يک برنامه نويس آن ها را در محيطي خاص و يايک ويرايشگر متن معمولي مي نويسد اين نوشته ها " سورس کد"  برنامه يا " کد منبع" برنامه نام دارند. اين کد ها را مي توانيد در يک ويرايشگر متن معمولي وارسي کنيد ،‌اما براي کامپيوتر معنايي ندارند ! چرا که کامپيوتر شما فقط زبان 0 و 1 را متوجه مي شود.بنابراين بايد اين برنامه ي نوشته شده را به زبان کامپيوتر ترجمه کنيم ،‌ اين کار ترجمه را " کامپايل " مي گويند.درواقع شما کدمنبع را کامپايل مي کنيد تا کامپيوتر شما آن رادرک کند. به فايل حاصل از کامپايل  فايل "باينري" مي گويند. دليل اين نام گذاري اين است که فايل حاصل از کامپايل فقط برمبناي دو (Base2) مي باشد ،‌يعني فقط  شامل صفر و يک است. بنابراين وقتي مي گوييم برنامه اي بازمتن (OpenSourec )است اين بدان معناست که کد هاي منبع آن در اختيار ديگران قرار دارد و در برنام هاي CloseSource يا سورس بسته اين کد هاي منبع در اختيار شما قرار نمي گيرد وفقط فايل هاي باينري در اختيار شما قرار مي گيرد.
 
    يکي از محبوب ترين راه هاي نصب نرم افزار در لينوکس نصب از کد منبع يا به اصلاح درست تر کامپايل از سورس کد برنامه است.در ويندوز مايکروسافت شما همواره بسته هاي باينري را در سيستم خودنصب مي کرديد ،‌اين بسته هاي باينري که از پيش کامپايل شده اند بر اساس يک استاندارد کلي که سيستم عامل (ويندوز) دارد ،‌ کامپايل شده اند بنابر اين شما نمي توانيد به راحتي برروي آن ها مانور دهيد ،‌اما در لينوکس قضيه کمي متفاوت است ،‌شما مي توانيد کد منبع را بگيريد و از اول روي سيستم خودتان کامپايل کنيد .شايد بپرسيد اين چه مزيتي دارد؟ زماني که شما برنامه اي را در سيستم خودتان شخصا کامپايل مي کنيد مي توانيد آن را بر اساس نياز هاي خودتان تنظيم کنيد.(در اصطلاح صحيح تر مي توانيد نرم افزار راباتوجه به شرايط خود بهينه سازي -optimization-کنيد.) حسن اين کار در آن است که برنامه ي نصب شده در سيستم شما کاملابا سيستم شما خوانايي دارد و اگر شما به امکاناتي که برنامه ارائه مي دهد نيازي نداريد مي توانيد به سادگي آن امکانات را زمان کامپايل نديده بگيريد.

  بنابراين اولين روش نصب برنامه کامپايل از سورس کد بود ،‌اين روش تا حدودي وقت گير است و نياز به تجربه دارد  تابتوانيد به بهترين روش ممکن برنامه ي خود را کامپايل کنيد ،‌البته گاهي راهي جز کامپايل نرم افزار نداريد .براي همين توزيع کنندگان لينوکس به فکر ايجاد روشي کاربر پسندتر افتادند تا کاربران بتوانند در زماني کوتاه تر و با روشي ساده تر برنامه هاي خود را نصب کنند ، اين ديدگاه باعث بوجود آمدن بسته هاي نرم افزاري RPM و  DEB شد . اين بسته ها اغلب همانند بسته هاي نرم افزاري ويندوز از قبل کامپايل شده اند (البته اين فقط يک مقايسه ي ناشيانهات و در عمل با بسته هاي ويندوزي بسيار متفاوتند) و شما از طريق يک مدير بسته مي توانيد اين بسته ها را مديريت کنيد. مدير بسته ها در لينوکس تقريبا همان برنامه ي Add/Remove در کنترل پانل ويندوز است  که با  توجه به توزيع و نوع بسته ي نرم افزاري بسيار مختلف است. البته بايد توجه داسته باشيد که اين بسته ها هم مي توانند حاوي سورس کد نيز باشند. نکته ي قابل توجه ديگر اين است که اين بسته ها مي توانند شامل فايل هاي کمکي (Help) و مستندات ديگر مربوط به برنامه باشند.

  شما برنامه ي خود رااز هر راهي که نصب کنيد در اغلب موارد فايل هاي آن در مسير هاي usr/bin/ و bin/ و usr/sbin/ قرار مي گيرند و فايل هاي مربوط به پيکره بندي آن در دايرکتوري etc/ قرار مي گيرند. بنابراين ما در لينوکس چيز به نام رجيستري نداريم و تنظيمات مربوط به برنامه ها در فايل ها ذخيره مي شوند که در بيشتر موارد اين فايل هافايل هاي هستند که به راحتي قابل خواندن و ويرايش کردن با ويرايشگر هاي معمولي متن مي باشند.

  بسته ها! چرا به برنامه ها بسته (Pakage) ميگويند؟ اغلب برنامه ها امروزه شامل فايل هاي بسياري مي باشند ،‌از جمله فايل هاي باينري ،‌فايل هاي پيکره بندي و فايل هاي مربوط به راهنما و روش نصب و مجوز هاي برنامه که به Documentation يا مستندات معروف هستند. بنابراين مي بينيم يک برنامه همراه خود تعداد بسياري فايل به همراه دارد ،‌تمام اين فايل ها به صورت فشرده در يک بسته قار مي گيرند ،‌خواه اين يک بسته ي RPM باشد يا يک بسته ي DEB يا حتي يک بسته ي Tarball باشد. براي آشنايي هرچه بيشتر شما با انواع بسته هاي نرم افزاري ما در اين مقاله به سه نمونه ي عمده ي بسته هاي نرم افزاري لينوکس اشاره مي کنيم ،‌بايد توجه داشته باشيد که در اين مقاله قصد آموزش کار با بسته هاي نرم افزاري رانداريم و تنها به معرفي انواع  بسته ها بسنده خواهيم کرد.

II. بسته هاي RPM

  يکي از معروف ترين بسته هاي نرم افزاري لينوکس  بسته هاي RPM ميباشد.RPM مخفف RedHat Pakage Manager مي باشد ،‌همان طور که از اسم آن بر مي آيد ابداع شرکت RedHat Linux مي باشد اما در توزيع هاي مختلفي از اين بسته ها استفاده مي شودو جالب تر اين که از اين بسته ها مي توانيد در سيستم هاي شبه يونيکس ديگر مانند FreeBSD و SunSolaries نيز قابل استفاده هستند.بسته هاي RPM با پسوند rpm شناخته مي شوند .
  از جمله توزيع هايي که از بسته هاي rpm استفاده مي کنند مي توان لينوکس Mandrake وLinuxPCC و لينوکس YellowDog را که بر پايه ي ردهت است و براي سيستم هاي با پردازنده ي PowerPC طراحي شده و نيز توزيع  SuSE را نام برد.البته توزيع هاي ديگري نيز از اين بسته ها  استفاده مي کنند .براي مديريت بسته هاي rpm شما مي توانيد از مدير بسته هاي rpm استفاده کنيد. اگر مي خواهيد در خط فرمان و براساس محيط متني کار کنيد مي توانيد از دستور rpm براي مديريت استفاده کنيد. اما اگر مي خواهيد از محيط گرافيکي براي مديريت استفاده کنيد با توجه به توزيع شما اين ابزار متفاوت است. کاربران SuSE با ابزار YaST مي توانند اين کار را بکنند ،‌کاربران Mandrake مي توانند با rpmdrake بسته هايشان رامديريت کنند. البته بايد توجه داشته باشيد که SuSE و Mandrake گاهي از بسته هاي rpm مخصوص خود استفاده مي کنند که جز آن توزيع در توزيع ديگري قابل استفاده نمي باشد.

   بسيارخوب تا اين جا بسته هاي RPM را شناختيم  ،‌ حال قبل از معرفي بسته هاي DEB به نحوه ي نام گذاري بسته هاي RPM خواهيم پرداخت. براي آن که کاربران با ديدن نام بسته ي rpm به راحتي بتوانند متوجه محتويات آن بشوند از يک استاندارد براي نام گذاري اين بسته ها استفاده مي شود.اين نام گذاري مانند زير است :

              
 pakagename-a.b.c-x.arch.rpm


 در اين نام گذاري همان طور که معلوم است از سمت چپ اولين بخش نام نرم افزار اصلي ماست مثلا xchat يا gaim اما ساير اجزا :
 .a.b.c نسخه ينرم افزاري است که دردست داريد، اين شماره نسخه را اغلب نويسنده ي برنامه تعيين مي کند مثلا 2.2.6 يا 5.6.7a.

   x اين شاره به شماره ي build number يا relase number معروف است.(شماره ي انتشار !)اين شماره در واقع نشان دهنده ي تغييرات کوچکيست که اغلب هم کار نويسنده ي برنامه نيست مثلا يک وصله يا Patch براي رفع يک مشکل (bug) يا يا تغيير يک فايل نصب يا اضافه شدن يک فايل راهنما يا help يا Documentation به فايل .
   arch اين بخش از نام مربوط مي شود به معماري پردازنده اي که از آن استفاده مي کنيد. بسته هاي RPM برروي معماري هاي مختلفي از پردازنده قابل اجراست ،‌از جمله x86 يا SPARC يا Alpha نيزIA-64  بنابر اين لازم است که نوع پردازنده ي مورد پشتيباني را در نام فايل بگنجانيم تا در آينده بتوانيم به راحتي از آن براي پردازنده ي خودمان استفاده کنيم.براي پردازنده هاي x86 اين جا i386 نوشته مي شود. اين پردازنده ها باقي مانده ي نسل 80386 هستند که شرکت اينتل آن ها را توليد مي کند ،‌البته بايد خاطر نشان کنم که در حال حاضر وقتي مي گوييم x86 منظور ما هر پردازنده اي سازگار با اين  معماري است از جمله AMD  مدل هاي Duron و Athlon و يا پنتيوم هاي Pro ،I،II،II،IVو نيز  پنتيوم MMX ويا پردازنده هاي سازگار با x86شرکت Transmeta يا Cyrix!! بنابراين امروزه فقط اين اينتل نيست که پردازنده هاي خانواده ي x86 را توليد مي کند. اگر بسته يRPM شما براي پنتيوم بهينه سازي شده باشداين مقدار 1586 و i686 خواهد بود. البته RPMبراي پردازنده هاي ديگر نيز وجود دارد از جمله PowerPC که با ppc مشخص مي شود. نکته ي قابل توجه اين است که اگر بسته ي rpm شما محتوي فايل متني يا Documentation يا هر چيز ديگري باشد که به پردازنده (CPU) بستگي ندارد اين مقدار noarch خواهد بود.
 براي روشن تر شدن اين نام گذاري به نام xbill-2.1.3-85.i386.rpm دقت کنيد. xbillنام اين نرم افزار است که يک بازي لينوکس است.که بسته ي ما buildشماره ي 85 نسخه ي 2.13 آن است که براي معماري x86 طراحي شده است.

III. بسته هاي DEB
   بسته ي ديگري که بسيار استفاده مي شود ،‌بسته ي دبيان يا DEB مي باشد ،‌ اين بسته ها نيز مانند بسته هاي RPM هستند و کار کردن با آن ها مانند کار با RPM ها ساده است. اين بسته ها را دبيان توسعه داده است و هم اکنون توزيع هاي فراواني از ليبرانت تا DammnSmallLinux از اين بسته ها استفاده مي کنند ،‌در واقع هر توزيع مبتني بر دبيان از اين بسته ها استفاده مي کند.بسته هاي rpm و deb را نمي توان به جاي يکديگر استفاده کرد اما مي توان  آ نها را به يکديگر تبديل کرد ،‌البته اين تبديل نيز هميشه موففقيت آميز نخواهد بود.بسته هاي دبيان نيز مانند rpm براي معماريهاي متفاوتي نوشته شده است .براي مديريت بسته هاي دبيان در خط فرمان از ابزار dpkg استفاده مي شود dpkg بسيار شبيه RedHat pakage Manager يا rpm است .(منظور ابزار rpm است که براي مديريت بسته هاي RPM استفاده مي شود.). البته در دبيان و توزيع هاي مبتني بر دبيان ابزار ديگري نيز براي مديريت بسته هاي نرم افزاري در خط فرمان وجودداردکه کار با بسته هاي نرم افزاري را بسيار راحت تر و شيرين تر مي کند ،‌اين ابزار APT نام دارد.APt مخفف Advanced Pakage Tool مي باشد. (تلفظ کنيد اپت /?pt/) يکي از خواص بستههاي RPM وDEB اين است که شما ني توانيد به راحتي و از طريق همين ابزار هاي مديريت بسته بسته هاي خودرا در چند ثانيه ياحداکثر چند دقيقه به روز بکنيد و لي اگر برنامه اي را از کد منبع آن کامپايل کنيد براي هر بار به روز رساني مجبوريد برنامه را از ابتدا کامپايل کنيد.البته براي مديريت بسته هاي نرم افزاري در دبيان نيز برنامه هاي مختلفي وجوددارد مانند synaptic ويا براي مديريت بسته هادر خط فرمان اما کمي راحت تر مانند dselect . نام گذاري بسته هاي دبيان نيز مانند RPM است با کمي تفاوت در ظاهر که براي طولاني نشدن بحث به آن اشاره نمي کنيم.


IV.بسته هاي Tarball
   در حقيقت  بسته هاي Tarball چيزي جز بسته هاي آرشيو شده نيستند ، اين بسته ها را مي توانيددر هر توزيعي استفاده کنيد و مانند RPM و DEB وابسته به توزيع نيستند. بسته هاي Tarball همان بسته هايي هستند که با ابزار tar در خط فرمان توليد مي شوندو توسط يکي از برنامه هاي compres يا gzip يا bzip2 فشرده شده اند. اين بسته هاي فشرده شده فقط حاوي فايل ها هستند و بعد از باز کردن آن ها مي توان در باره ي روش نصب آن ها تصميم گرفت. بسته هاي tarball مي توانند مانند RPM و Debian حاوي سورس کد ،‌ فايل هاي باينري و همچنين مستندات برنامه باشدالبته در اغلب موارد اين بسته ا با gzip فشرده مي شوند که پسوند حاصل tar.gz. مي شود و البته براي اين که حجم اطلاعات رد و دلي در اينترنت کمتر شود از فرمت tar.bz2. استفاده مي شود که بسته هاي آرشيو tar را با برنامه ي bzip2 فشرده کرده اند .(فايل هايي که با Bzip2 فشرده شده اند از فايل هايي که با gzip فشرده  شده اند حجم کم تري دارند چرا که الگوريتم فشرده سازي در اين دو متفاوت است.)

 

V.اطلاعات ضروري در زمان نصب برنامه


     ?.وابستگي هاي برنامه (Dependencies)
             
  وابستگي هاي نرم افزاري يا همان Dependencies در واقع آن برنامه هاو نياز هايي است که بايد داشته باشيد تا برنامه ي شما بتواندکار کند!! درواقع شما براي نصب يک برنامه اغلب به يک پيش نياز احتياج داريد ،‌ مثلا براي بسياري از برنامه هاي لينوکس لازم است تا شما کتابخانه هاي C را داشته باشيد. در واقع وقتي مي گوييم يک برنامه فلان وابستگي ها را مي خواهد يعني اولا بدون آن نيازمندي ها نمي تواند کار کند و در ثاني مي توان نتيجه گرفت که آن برنامه از برنامههايي که در اصطلاح وابستگي نام دارند براي کار کردن استفاده مي کند.
 
  توجه داشته باشيد که مفهوم پيشنهادي يا Recommended با وابستگي متفاوت است ،‌اگر وابستگي ها را نصب نکنيد برنامه ي شما کار نخواهد کرد اما اگر پيشنهادي ها را نصب نکنيد برنامه ي شما کار خواهد کرد. پس اين Recommended ها به چه کاري مي آيند؟ اگر شما اين Recommended هارا نصب کنيد برنامه ي شما بهتر کار مي کنه يا بهتر بگويم بازدهي برنامه ي شما بيشتر خواهدشد.

   يکي از خواص بسته هاي Debian وrpm هوشمندي آن ها نصبت به شناخت اين پيش نياز هاست ،‌در واقع وقتي شمايک بسته ي Debian را نصب مي کنيد خودش به دنبال پيش نياز ها مي گردد و پيش نياز ها را نيز براي شما نصب مي کند.البته بسته هاي RPM اين هوشمندي راندارند اما برنامه هاي مديريت بسته هاي rpm اين کار را مي کنند يعني زماني که شما از دستور rpm براي نصب استفاده مي کنيد اين برنامه  است که  تشخيص مي دهد ثبل از نصب بايد چه برنامه هاي ديگري نصب شود و به شمااعلام مي کند که اين بسته ا را نيز نصب کنيدو يا خودش نصب مي کند. اما بسته هاي دبيان در ذات خود اين قابليت را دارا هستند که پيش نياز هايشان را  تشخيص بدهند و لي بسته هاي Tarball فاقد اين هوشمندي هستند و بايد خودتان با مطالعه ي فايل هاي README و INSATLL ويا ديگر راهنماهاي موجود در بسته يا سايت آن پيش نياز ها را يافته و آن ها را نصب کنيد.
 


     ?.کتابخانه ها(Libraries)
             
  کتابخانه ها همان DLL هايي هستند که شما در ويندوز مي شناختيد.(که اغلب گم شده بودند يا به دليل خرابيشان برنامها کار نمي کرد!!) در لينوکس نيز کتابخانه ها همان مسئوليت را به عهده دارند اما پسوند خاصي ندارند چرا که هر زبان از کتابخانه هاي خوداستفاده مي کند.خوب اين مسئوليت کتابخانه ها چيست؟ کتابخانه ها يکسري فايل هستند که  شامل يکسري توابع و روتين براي برنامه مي باشند ،‌ شما مي توانيد يک فايل کتابخانه درست کنيد و تمام توابعي که در برنامه ي شما استفاده مي شود را در آن قرار دهيد و از برنامه ي خود بخواهيد که اين توابع را از فايل مذکور اجرا کند،‌اين کار چه فايده اي دارد؟ فکر کنيد همکار شمانيز مي خواهد برنامه اي بنويسيد او مي تواند از ابتدا شروع کند و تمام توابع رادر برنامه ي خود تعريف کند ،‌اين کار باعث صرف وقت بيشتر و خستگي بيشتر و نيز حجم بيشتر فايل ها مي شود.راه حل هوشمندانه اين است که توابع مشترک برنامه ها را در يک فايل کتابخانه اي قرار دهيد و هر کسي که به آن توابع احتياج داشت زمان اجراي برنامه اين توابع را فرابخواند. به اين ترتيب لازم نيست که شما هر بار تمام توابع را تعريف کنيد کافيست يکبار اين توابع در کتابخانه اي نوشته شوند و کاربران اين کتابخانه ا را در سيستم خودنصب کنند ،‌حالا شما و همارانتان و ديگران بدون دغدغه ي حجم زياد و تعريف مجدد توابع به نوشتن برنامه مشغول مي شويد.(حالا متوجه شديد چرا به اين برنامه ها کتابخانه مي گويند؟)

از جمله معروف ترين کتابخانه ا مي توان به کتابخانه هاي C اشاره کرد که با نام libc و در توزيع هاي مدرن تر به نام glibc وجود دارند و يا کتابخانه ي معروف +GTK که شما يک بار نصب مي کنيد و تمام برنامه هاي محيط گرافيکي گنوم از آن استفاده مي کنند.
 
 
 

     ?.ابزار هاي توسعه(Development Tools)
            
 اگر شما تصميم به کامپايل يک برنامه گرفته ايد بايد فايل هاي کتبخانه اي و ابزار هاي توسعه ي مربوط به آن برنامه را داشته باشيد. مثلا اگر برنامه اي به زبان C داريد بايد يک کامپايلر براي C داشته باشيد و کتابخانه هاي مربوط به آن را نيز بايد در سيستمتان داشته باشيد. اگر شما نيازي به کامپايل برنامه ها نداريد لازم نيست تا ابزار هاي توسعه رانيز نصب کنيد. درواقع وقتي شما يک برنامه را کامپايل مي کنيد مانند اين است که شما برنامه نويسيد و برنامه رانوشتيدو کد آن راآماده کرديد و مي خواهيد آن را به زبان ماشين ترجمه کنيد،‌خوب براي اين کار به ابزاري نياز داريد به نام Development tools که بوسيله ي آن برنامه ي خودرا کامپايل کنيد. برنامه ي معروف gcc جزو اين ابزار هاست ،‌ gcc که يک کامپايلر است و تحت مجوز GNU/GPL نيز منتشر سده است مجموعه اي است از کامپايلر هاي زبان هاي مختلف،‌ البته اين اسم آن نيز معلوم است GNU Compiler Collection!!!!
 

 

       ?.پايگاه داده ي بسته هاي نصب شده
 پايگاه داده ي بسته هاي نصب شده يا به زبان ساده تر Installed package Database !! محلي است که اطلاعات بسته هاي نصب شده ي سيستم  در آن قرار دارد. شايد شما بخواهيدبدانيد که فايل کتابخانه اي X يا Y  آيا نصب شده است يا نه؟ يا مي خواهيد بداني چه نسخه اي از برنامه در سيستم شما موجود است ،‌يا حتي مي خواهيد بدانيد براي برنامه ي شما چه نياز مندي هايي لازم است؟ تمام اين اطلاعات و اطلاعات ديگر در يک پايگاه داده ذخيره مي شود.براي بسته هاي Debian اين مسير اغلب در مسير var/lib/dpkg/ است و براي RPM اين مسير var/lib/rpm/ است ،‌اما براي Tarball هيچ پايگاهي وجود ندارد!! البته توزيع SlackWare خودش توسط برنامه اي به نام slackware Package Tool يا pkgtool براي بسته هاي Tarball اي که از طريق اين برنامه نصب مي شوند يک پايگاه داده مي سازد اما اين فقط مختص توزيع است و اين امکان در تمام توزيع ها موجود نيست.به همين دليل است که اغلب بسته هاي Slackware را جزو بسته هاي هوشمند به شمار نمي آورند چرا که تنها يک آرشيو فشرده است و حتي نمي تواند وابستگي ها يا Dependency هاي خود را پيدا کند.
 


  نصب نرم افزار در لينوکس ،‌ تمام آنچه در اين مقاله خوانديد روش هاي مختلف نصب در لينوکس است ،‌مي بينيد که شما انتخاب هاي مختلفي داريد و به يک انتخاب وابسته نيستيد ، اميد وارم اين مقاله برايتان مفيد بوده و مطالبي جديد برايتان داشته باشد.

 

--------------------------------------------------------------------------------


[1].مخاطبين محترم بايد توجه داشته باشند که اين مقاله براي کابران ناآشنا به لينوکس و مبتدي نوشته شده است ،‌بنابراين اگر گاهي در مقايسات اغراقي شده است فقط براي ارائه ي مطلب به زباني ساده تر بوده ، اما اگر نظري و يا پرسشي درباره ي اين مقاله داريد مي توانيد در بخش انجمن ها سوال خود رامطرح کنيد.

 

 
نویسنده: نويد
مترجم :
منبع :
تاریخ :
مطالب مرتبط
 
 A.A.C/ پنگوئني كه از گرمسير آمد - Ubuntu، لينوكسي براي همه‌
 A.A.C/ لينوكس 64 بيتي‌
 A.A.C/ نگاهي به نسخه جديد لينوكس ردهت RHEL4
 A.A.C/ تنظيمات TCP/ IP در لينوكس‌
 A.A.C/ لينوكس سحرآميز ، Mandrake Linux 10.1
 
نظرات
 
نام : شهر :
   
 
 
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به شرکت فرا ارتباط می باشد